Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΑΛΛΟΘΙ:
Ο κρατικός Προϋπολογισμός για το 2010, όπως και ο αντίστοιχος του 2009, διαμορφώθηκε και συζητείται υπό τις πραγματικότητες που δημιούργησε η διεθνής χρηματοοικονομική κρίση. Αν και πέρσι η Βουλή έλαβε σειρά διαβεβαιώσεων για την πλήρη ετοιμότητα της Κυβέρνησης να αντιμετωπίσει και να διαχειριστεί αποτελεσματικά την κατάσταση, που εκτιμάτο ότι δεν θα επηρεάσει έντονα την κυπριακή οικονομία, φέτος συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Δηλαδή, γίνεται η παραδοχή της έντονης επίδρασης που εκ των πραγμάτων ασκεί η οικονομική κρίση στην κυπριακή οικονομία. Μάλιστα, οι αναφορές στην οικονομική κρίση λαμβάνουν τέτοια έκταση και ένταση που δημιουργεί εντύπωση: π.χ. ο Υπουργός Οικονομικών, στην ομιλία του στην Ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων στις 10 Δεκεμβρίου 2009, ανέφερε τη λέξη «κρίση» 22 φορές. Βεβαίως, η Κυβέρνηση δεν είναι υπεύθυνη για τη διεθνή οικονομική κρίση και για τις επιπτώσεις της. Όμως η Κυβέρνηση είναι υπεύθυνη για τη διαχείριση των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης στην Κύπρο και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να χρησιμοποιεί την κρίση και την προβληματική οικονομική κατάσταση άλλων χωρών ως άλλοθι για όλα τα προβλήματα της κυπριακής οικονομίας.
ΜΕ ΤΟ ΣΤΑΓΟΝΟΜΕΤΡΟ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ:
Ωστόσο, χαιρετίζουμε με ικανοποίηση την αύξηση των κοινωνικών παροχών κατά 8.9%, ενώ οι κοινωνικές δαπάνες αυξάνονται συνολικά κατά 10.6%. Όμως σημειώνω με προβληματισμό την αναφορά του Υπουργού Οικονομικών (Βουλή - Ολομέλεια, 10 Δεκ. 2009) στην πρόθεση της Κυβέρνησης για «καλύτερη στόχευση των κοινωνικών παροχών και επιδομάτων». Όντως, η δύσκολη οικονομική κατάσταση επιβάλει την στόχευση των μέτρων κοινωνικής πρόνοιας σε αυτούς που τα έχουν περισσότερη ανάγκη. Όμως στην πράξη, «στοχευμένα μέτρα» σημαίνει μέτρα με το σταγονόμετρο. «Καλύτερα στοχευμένα μέτρα», σημαίνει μέτρα με μικρότερο σταγονόμετρο. Αναμένουμε ότι η κοινωνική πολιτική της Κυβέρνησης θα αγγίξει ευρείες ομάδες πολιτών και θα επηρεάσει θετικά τα μικρομεσαία κοινωνικά στρώματα και τις αδύνατες κοινωνικές ομάδες, χωρίς να περιοριστεί ασφυκτικά.
ΟΧΙ ΣΤΗ ΘΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ:
Επιπλέον, η προβληματική οικονομική κατάσταση δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να θυματοποιήσει τον απλό πολίτη και τον απλό εργαζόμενο, του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. Οι επαναλαμβανόμενες αναφορές των εκπροσώπων των εργοδοτών για παγιοποίηση μισθών και ωφελημάτων, πλήττουν τα κεκτημένα συμφέροντα των εργαζομένων και δεν πρέπει να γίνουν αποδεκτές. Όμως, στο ίδιο πνεύμα με τους εκπροσώπους των εργοδοτών τοποθετήθηκε και ο Υπουργός Οικονομικών, ο οποίος ανέφερε χαρακτηριστικά (Βουλή-Ολομέλεια, 10 Δεκ. 2009) ότι στους στόχους της Κυβέρνησης περιλαμβάνεται η «σταδιακή μείωση του κόστους του κρατικού μισθολογίου». Ο Υπουργός Οικονομικών μιας Κυβέρνησης με κοινωνικές ευαισθησίες δεν πρέπει να αναζητά οικονομικούς πόρους στους μισθούς των εργαζομένων και εν πάση περιπτώσει, το κόστος της οικονομικής κρίσης δεν μπορεί και δεν πρέπει να το πληρώσει ο απλός εργαζόμενος.
ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΤΟΚΙΩΝ ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ:
Παράλληλα, ο Υπουργός Οικονομικών δεν ομιλεί με την ίδια αυστηρότητα και αποφασιστικότητα όταν αναφέρεται στον τραπεζικό τομέα. Η ικανοποιητική ρευστότητα και η κεφαλαιουχική επάρκεια των τραπεζών προκαλούν ικανοποίηση, όμως για να έχουν ουσιαστικό αντίκτυπο στην κυπριακή οικονομία πρέπει να επηρεάζουν θετικά τον απλό Κύπριο πολίτη. Παρά τα ενισχυτικά μέτρα που αφορούν τις κυπριακές τράπεζες στα οποία ορθά προχώρησε η Κυβέρνηση, δεν έχει επιτευχθεί ακόμη πραγματική μείωση των επιτοκίων δανεισμού. Η Κυβέρνηση, παρά το ότι ανταποκρίθηκε στα αιτήματα των τραπεζών για αύξηση του ποσού κάλυψης καταθέσεων και έκδοση κρατικών ομολόγων ύψους €3 δις, δεν πέτυχε τη μείωση των δανειστικών επιτοκίων. Αντί αυτού, ο Υπουργός Οικονομικών χαμηλώνει επικίνδυνα τον πήχη, εκφράζοντας την προσδοκία για «συγκράτηση των επιτοκίων» (Βουλή-Ολομέλεια, 10 Δεκ. 2009). Δηλαδή, το μήνυμα που στέλνει ο Υπουργός Οικονομικών στις τράπεζες είναι ότι δεν χρειάζεται να μειώσουν τα επιτόκια δανεισμού, αλλά αρκεί να μην τα αυξήσουν. Οπότε, στο τέλος της ημέρας, εάν οι τράπεζες τα αυξήσουν «λίγο» αντί για «πολύ», η Κυβέρνηση θα είναι ικανοποιημένη. Το θέμα των υψηλών επιτοκίων δανεισμού είναι ιδιαίτερης σημασίας, τόσο για την πραγματική οικονομία όσο και για την καθημερινότητα των Κυπρίων πολιτών, αφού η μείωσή τους θα απελευθερώσει σημαντικές οικονομικές δυνατότητες και θα επηρεάσει θετικά την κυπριακή οικονομία σε διάφορα επίπεδα. Δυστυχώς, η Κυβέρνηση δεν επιδεικνύει την αναμενόμενη αποφασιστικότητα και φαίνεται ότι δεν ιεραρχεί το θέμα ψηλά στις προτεραιότητές της.
ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ:
Εφόσον ο Προϋπολογισμός για το 2010 διαμορφώνεται μέσα από τα δεδομένα που δημιουργεί η κρίση, γίνονται οι ανάλογες περικοπές και συγκρατήσεις στα έξοδα ανά τομέα. Ωστόσο, κάποιοι τομείς είναι ιδιαίτερης εθνικής σημασίας και σε αυτούς δεν μπορούν να γίνονται περιορισμοί. Η Άμυνα του τόπου δεν είναι τομέας για εξοικονομήσεις. Ήδη, τα ποσά που δαπανούνται για την Άμυνα είναι περιορισμένα εξαιτίας αντικειμενικών δυσκολιών και πολιτικών παραγόντων, έτσι η οποιαδήποτε περαιτέρω μείωση θα έπρεπε να ήταν απαγορευτική. Δυστυχώς, ο φετινός Προϋπολογισμός για την Άμυνα έχει υποστεί περικοπές, αφού ο συνολικός Προϋπολογισμός για το 2010 παρουσιάζεται μειωμένος κατά 8% σε σχέση με τον αντίστοιχο του 2009.
Στην ομιλία του στην Επιτροπή Οικονομικών, ο Υπουργός Άμυνας ανέφερε ότι «είναι επιβεβλημένη η ενίσχυση και η αναβάθμιση της Άμυνάς μας», όμως στη συνέχεια σημείωσε ότι ο προϋπολογισμός του 2010 «σκοπό έχει να καλύψει κυρίως βασικές δαπάνες συντήρησης και λειτουργίας του Υπουργείου Άμυνας και της Εθνικής Φρουράς». Τόσο μέσα από τα λεγόμενα του Υπουργού, όσο και μέσα από τη μελέτη του Προϋπολογισμού, είναι σαφές ότι δεν μπορούν να επιτυγχάνονται και τα δύο. Ο Προϋπολογισμός που έχουμε ενώπιων μας ούτε ενισχύει, ούτε αναβαθμίζει την ΕΦ, αλλά περιορίζεται στη συντήρηση της λειτουργίας της, η οποία σε κάποιες περιπτώσεις μετατρέπεται σε υπολειτουργία.
ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ ΜΕΙΩΣΗ ΔΑΠΑΝΩΝ ΓΙΑ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΟΠΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ:
Ιδιαίτερα σε ορισμένους τομείς, η μείωση των δαπανών είναι τουλάχιστον προκλητική. Παρά τα πρόσφατα ατυχήματα που θα έπρεπε να ευαισθητοποιήσουν, ο φετινός Προϋπολογισμός προβλέπει μείωση των δαπανών για τη συντήρηση του στρατιωτικού οπλισμού και εξοπλισμού και μείωση των δαπανών για την εκπαίδευση και τη μετεκπαίδευση των στελεχών της Εθνικής Φρουράς.
Συγκεκριμένα, προϋπολογίζεται μείωση των δαπανών για τη συντήρηση στρατοπέδων και εγκαταστάσεων, σκαφών, αεροσκαφών, οπλισμού και άλλου στρατιωτικού και ιατρικού εξοπλισμού. Η συντήρηση του στρατιωτικού οπλισμού και εξοπλισμού δεν είναι τομέας για εξοικονομήσεις. Τα όπλα που χειρίζονται τα παιδιά μας, τα όπλα που θα χρησιμοποιηθούν σε περίπτωση κρίσης, δεν είναι αντικείμενο για περικοπές δαπανών. Εφόσον πέρσι υπολογίστηκε να ξοδευτούν περισσότερα χρήματα για τη συντήρηση του οπλισμού, πώς είναι δυνατόν φέτος να χρειάζονται λιγότερα χρήματα; Είτε έχει μειωθεί ο οπλισμός, είτε κάποια οπλικά συστήματα θα μείνουν ασυντήρητα. Για τα ένοπλα τμήματα, ο ασυντήρητος οπλισμός είναι κίνδυνος μεγαλύτερος από την όποια εχθρική απειλή και η στρατιωτική και πολιτική ηγεσία της Εθνικής Φρουράς πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους άμεσα και έγκαιρα.
Οι προκλητικές περικοπές δαπανών είναι ακόμη εντονότερες στον τομέα της εκπαίδευσης και της μετεκπαίδευσης των στελεχών της Εθνικής Φρουράς. Η επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό του στρατού μας είναι ιδιαίτερα σημαντική παράμετρος της εδραίωσης του αισθήματος ασφάλειας μεταξύ των πολιτών και του υψηλού ηθικού μεταξύ αυτών που στελεχώνουν την Εθνική Φρουρά. Όμως, στο φετινό προϋπολογισμό, το ποσό που προϋπολογίζεται να δαπανηθεί για την εκπαίδευση του προσωπικού και για τη συμμετοχή σε εκπαιδευτικά σεμινάρια, είναι περίπου το μισό σε σχέση με το αντίστοιχο του 2009, ενώ είναι περίπου το 1/3 σε σχέση με το αντίστοιχο του 2008. Συγκεκριμένα, ενώ το 2008 διατέθηκαν €5.499.166 (αντίστοιχα ήταν τα ποσά που είχαν διατεθεί για τα έτη 2007 και 2006), το 2009 διατέθηκαν €3.467.500 και για το 2010 προγραμματίζεται να διατεθούν μόλις €1.412.000. Δηλαδή γίνεται μια τεράστια περικοπή σε ένα τομέα που θα έπρεπε να συγκέντρωνε πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον, προκαλώντας απορίες και ερωτηματικά. Οι σύγχρονες υπηρεσιακές ανάγκες της Εθνικής Φρουράς είναι τέτοιες που δεν επιτρέπουν τον εφησυχασμό και την αξιοποίηση της παλιάς γνώσης. Το σύγχρονο επιχειρησιακό περιβάλλον είναι απαιτητικό και διαρκώς εξελισσόμενο και δεν αφήνει περιθώρια για εξοικονομήσεις.
ΑΛΧΗΜΕΙΕΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ:
Πέρα από αυτά όμως, είναι σημαντικό να καταγραφεί από το βήμα της Ολομέλειας της Βουλής των Αντιπροσώπων ότι ο Προϋπολογισμός του Υπουργείου Άμυνας παρουσιάζει κάποιες σοβαρές δομικές αδυναμίες που μπορούν να χαρακτηριστούν και ως αλχημείες. Ως γνωστόν, ο συγκεκριμένος Προϋπολογισμός αποτελείται από τέσσερις επί μέρους Προϋπολογισμούς: του Υπουργείου Άμυνας, του Κυπριακού Στρατού, της Εθνικής Φρουράς και της Αμυντικής Θωράκισης. Το άθροισμα των τεσσάρων Προϋπολογισμών αποτελεί το συνολικό Προϋπολογισμό του Υπουργείου Άμυνας που κατατίθεται προς έγκριση στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Όμως, διαπιστώθηκε ότι συγκεκριμένες ταυτόσημες δαπάνες αναφέρονται ταυτόχρονα σε δύο τμήματα του Προϋπολογισμού. Δηλαδή, συγκεκριμένη δαπάνη είναι καταγεγραμμένη τόσο στον Προϋπολογισμό της Εθνικής Φρουράς όσο και στον Προϋπολογισμό της Αμυντικής Θωράκισης. Το συγκεκριμένο γεγονός προκαλεί απορία, η οποία αν και κατατέθηκε τόσο στην Επιτροπή Οικονομικών όσο και στην Επιτροπή Άμυνας, οι εκπρόσωποι του Υπουργείου δεν έδωσαν πειστικές απαντήσεις.
ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ Η ΦΥΓΟΣΤΡΑΤΙΑ:
Όταν αναφερόμαστε στα θέματα που αφορούν την Εθνική Φρουρά, πρέπει να έχουμε υπόψη ότι το σημαντικότερο ίσως πρόβλημα που απειλεί την ύπαρξή της είναι το φαινόμενο της φυγοστρατίας. Το φαινόμενο της φυγοστρατίας τραυματίζει τη μαχητικότητα της Εθνικής Φρουράς, θυματοποιεί τους υπεύθυνους Εθνοφρουρούς και διαβρώνει τη συνοχή της κυπριακής κοινωνίας. Η φυγοστρατία συνίσταται στην επιπόλαιη αποφυγή του καθήκοντος της υπηρεσίας προς την πολιτεία, είτε δια της επίκλησης δήθεν προβλημάτων ψυχικής υγείας, είτε δια της επίκλησης της λεγόμενης «δυσκολίας προσαρμογής στο στρατιωτικό περιβάλλον», είτε δια της επίκλησης δήθεν σωματικών παθήσεων. Η αποφυγή της στράτευσης γίνεται πλέον η επιλογή όσων προτιμούν να θέσουν το προσωπικό συμφέρον πάνω από το γενικό καλό και να επιφορτίσουν λόγω της απουσίας τους με επιπλέον βάρη όσους θα είναι παρόντες. Και δυστυχώς αυτή η επιλογή γίνεται εξελικτικά αποδεκτή ως ανεκτή και ηθικά νόμιμη επιλογή για τους νέους μας.
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΦΥΓΟΣΤΡΑΤΙΑΣ:
Το ενδιαφέρον του Δημοκρατικού Κόμματος για το θέμα της φυγοστρατίας είναι διαχρονικό και έντονο, αφού από το 2006 καταθέσαμε Πρόταση Νόμου που προνοούσε αποτελεσματικές λειτουργίες αντιμετώπισης του προβλήματος και επισημάναμε επανειλημμένα - τόσο στην Επιτροπή Άμυνας της Βουλής όσο και δημόσια - την ανεπάρκεια των έως τώρα νομοθετικών ρυθμίσεων. Στις 9 Ιουλίου 2009, συζητήθηκε στο Κεφάλαιο Δ΄ της Ολομέλειας της Βουλής των Αντιπροσώπων θέμα με τίτλο «Το φαινόμενο της φυγοστρατίας, οι επιπτώσεις του στην Εθνική Φρουρά και την κυπριακή κοινωνία», που εγγράψαμε εκ μέρους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΔΗΚΟ. Στις 7 Ιουλίου 2009, πραγματοποιήθηκε ειδική συνάντηση αντιπροσωπίας του Δημοκρατικού Κόμματος με τον Υπουργό Άμυνας, όπου επιδόθηκε αναλυτικό Υπόμνημα με κωδικοποιημένες προτάσεις του ΔΗΚΟ σχετικά με την πρόληψη και την αντιμετώπιση του φαινομένου της φυγοστρατίας.
ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΦΥΓΟΣΤΡΑΤΙΑΣ:
Τότε, ο Υπουργός Άμυνας συμφώνησε με το σύνολο των προτάσεων του ΔΗΚΟ και δεσμεύτηκε ότι εντός του Φθινοπώρου θα κατατίθετο στη Βουλή Νομοσχέδιο που θα τροποποιούσε αποτελεσματικά τη Νομοθεσία που διέπει την εναλλακτική θητεία των στρατευσίμων και τη Νομοθεσία που διέπει την απαλλαγή από τις στρατιωτικές υποχρεώσεις για λόγους υγείας. Παρά το ότι έχει περάσει αρκετός χρόνος και εντός μερικών εβδομάδων θα πραγματοποιηθεί η κατάταξη της νέας σειράς εθνοφρουρών, το Υπουργείο Άμυνας δεν έχει προβεί σε καμία νομοθετική πρωτοβουλία αντιμετώπισης του προβλήματος. Επίσης, το Υπουργείο Άμυνας δεν έχει προβεί σε καμία άλλη ενέργεια που να αντιμετωπίζει το πρόβλημα και δεν υιοθέτησε καμία από τις 14 προτάσεις που κατέθεσε το ΔΗΚΟ σχετικά με το θέμα. Η φυγοστρατία δεν γίνεται να μας απασχολεί μία φορά το χρόνο κατά την περίοδο της μεγάλης κατάταξης των εθνοφρουρών τον Ιούνιο. Το Υπουργείο Άμυνας έχει ευθύνη να ενεργοποιηθεί άμεσα και να αναλάβει ουσιαστικές πρωτοβουλίες, όπως αυτές που εισηγήθηκε αναλυτικά και τεκμηριωμένα το Δημοκρατικό Κόμμα.
Επαναλαμβάνω ότι για τη λειτουργική υλοποίηση αυτών των προτάσεων, είναι απαραίτητη η δημιουργία «Εθνικής Επιτροπής Αντιμετώπισης του Φαινομένου της Φυγοστρατίας», υπό την ευθύνη του Υπουργείου Άμυνας, στην οποία θα συμμετέχουν το Υπουργείο Άμυνας, το Υπουργείο Παιδείας, το Υπουργείο Εργασίας, η Επιτροπή Άμυνας της Βουλής και ο Οργανισμός Νεολαίας Κύπρου, ώστε να προωθηθούν μέσα από τον απαραίτητο συντονισμό οι κατάλληλες νομοθετικές και διοικητικές πρωτοβουλίες.
ΜΕΙΩΣΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΘΗΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΜΨΗ ΗΘΙΚΟΥ:
Όμως, το θέμα της φυγοστρατίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη φιλολογία και την παραφιλολογία που αφορά τη μείωση της στρατιωτικής θητείας. Τα θέματα που αφορούν την άμυνα και την ασφάλεια του τόπου πρέπει κατά κανόνα να προσεγγίζονται με σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Δυστυχώς, αυτός ο κανόνας φαίνεται ότι στην πράξη δεν τηρείται. Είναι γεγονός ότι όλοι επιθυμούμε τη μείωση της διάρκειας της στρατιωτικής θητείας, η οποία εκ των πραγμάτων έχει μεγάλη χρονική έκταση. Όμως είναι επίσης γεγονός ότι οι επιθυμίες δεν είναι πάντοτε εφικτές. Για το συγκεκριμένο θέμα, η επιθυμία απέχει από την πραγματικότητα τόσο, ώστε η προσπάθεια για μετατροπή της επιθυμίας σε πράξη ενέχει μεγάλους κινδύνους. Η όλη συζήτηση δημιουργεί τεράστια αναστάτωση στους εθνοφρουρούς και στις οικογένειές τους, κάμπτει το ηθικό των στρατιωτών αφού κρίνονται ως πλεονάζοντες και ταυτόχρονα δίνει άλλοθι στους φυγόστρατους.
ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΘΗΤΕΙΑΣ:
Πριν από δύο χρόνια, από το ίδιο βήμα είχα αναφέρει ότι εν όψει των τότε επικείμενων προεδρικών εκλογών του 2008, ο ΔΗΣΥ αναμασούσε το ξαναζεσταμένο φαγητό της μείωσης της στρατιωτικής θητείας διεκδικώντας μια χούφτα ψήφους, συμπαρασύροντας ως ουραγό το ΑΚΕΛ που επίσης πλειοδοτούσε για μείωση της διάρκειας της στρατιωτικής θητείας. Τότε ο ΔΗΣΥ ήταν κατηγορηματικός και ο κ. Κασουλίδης υποσχόταν ότι λίγους μήνες μετά την εκλογή του, η διάρκεια της στρατιωτικής θητείας θα περιοριζόταν στους 14 μήνες. Το ΑΚΕΛ ήταν πιο προσεκτικό, αφού παρά την καταχρηστική ανάγνωση ορισμένων, η ακριβής αναφορά στο προεκλογικό πρόγραμμα του Προέδρου Χριστόφια αφορούσε τη «μελέτη του ενδεχομένου μείωσης της θητείας από τους 25 στους 19 μήνες».
Αμέσως μετά από την εκλογή του Προέδρου Χριστόφια, ο Υπουργός Άμυνας και οι επιτελείς του δήλωσαν επανειλημμένα ότι η μείωση της στρατιωτικής θητείας επίκειται, ότι έχουν γίνει όλες οι απαραίτητες ενέργειες προετοιμασίας και ότι η μείωση θα έχει άμεση εφαρμογή. Το Δημοκρατικό Κόμμα, βασιζόμενο σε τεχνοκρατικές μελέτες και στις τοποθετήσεις του ΓΕΕΦ, είχε εξαρχής αναγνωρίσει την αδυναμία της Εθνικής Φρουράς να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της με μειωμένο έμψυχο δυναμικό και είχε χαρακτηρίσει ως πρακτικά αδύνατη τη μείωση της στρατιωτικής θητείας χωρίς να ευνουχιστεί η Εθνική Φρουρά. Είχαμε έγκαιρα προβλέψει ότι ο σχεδιασμός για τη μείωση της στρατιωτικής θητείας χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένες αδυναμίες που, τόσο άμεσα όσο και εξελικτικά, θα δημιουργούσουν σοβαρά προβλήματα στην αμυντική θωράκιση του τόπου. Συγκεκριμένα, για το θέμα της μείωσης της στρατιωτικής θητείας σε συνάρτηση με το πρόβλημα της φυγοστρατίας, είχαμε έγκαιρα εκτιμήσει ότι αφού η οροφή της στελέχωσης της ΕΦ θα μειωθεί ουσιαστικά, περιοριζόμενη στο σημείο της ελάχιστης δυνατής στελέχωσης, στην πράξη θα δημιουργείτο μία πολύ εύθραυστη κατάσταση, λόγω του διαρκώς αυξανόμενου ποσοστού της φυγοστρατίας. Έτσι, ο αριθμός των υπηρετούντων στρατιωτών θα ήταν κατά πολύ μικρότερος από τον προβλεπόμενο ως ελάχιστο με τις ανάλογες συνέπειες. Όταν το ΔΗΚΟ προέβαινε σε αυτές τις διαπιστώσεις, κάποιοι έσπευσαν να μας χαρακτηρίσουν ειρωνικά ως «στρατηγούς» και ως «ειδήμονες», διεκδικώντας την αποκλειστικότητα και την απόλυτη σοφία για τη διαχείριση των θεμάτων της άμυνας και της ασφάλειας του τόπου. Μάλιστα, ο Υπουργός Άμυνας είχε δηλώσει ότι όσοι ασκούν κριτική για το θέμα της μείωσης της θητείας, «θα πρέπει να σκέφτονται πρώτα και μετά να χρησιμοποιούν τη γλώσσα τους» (10 Ιαν. 2009).
ΠΑΡΑΔΟΧΗ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΑΜΥΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΜΕΙΩΣΗΣ ΤΗΣ ΘΗΤΕΙΑΣ:
Ωστόσο, πριν από μερικούς μήνες, ο Υπουργός Άμυνας παραδέχθηκε δημόσια ότι η μείωση της στρατιωτικής θητείας είναι πρακτικά αδύνατη. Στις 21 Σεπτεμβρίου 2009, ο Υπουργός Άμυνας δήλωσε ότι «δεν πρέπει να γίνονται σκέψεις για μείωση της στρατιωτικής θητείας» και πρόσθεσε ότι «είναι ουτοπία να σκέφτεται κανείς το ενδεχόμενο μείωσης της θητείας». Η δήλωση του Υπουργού Άμυνας είναι ορθή, αλλά δυστυχώς είναι ετεροχρονισμένη. Επειδή στο μεσοδιάστημα προκλήθηκε τεράστια αναστάτωση στους κόλπους της νεολαίας μας και στους κόλπους της Εθνικής Φρουράς. Τουλάχιστον ο κ. Παπακώστας αναγνώρισε τον λανθασμένο προσανατολισμό της πολιτικής του και στα πλαίσια της προεκλογικής δέσμευσης του Προέδρου της Δημοκρατίας παραδέχτηκε ότι αφού μελετήθηκε η προοπτική μείωσης της θητείας στους 19 μήνες διαπιστώθηκε ότι αυτή είναι αδύνατη. Αναμένω ότι εξίσου θαρραλέα mea culpa θα ακουστούν και από τις πλευρές της Βουλής που υποστήριξαν με σθένος αυτή την αδιέξοδη επιλογή. Επειδή τελικά αποδεικνύεται ότι δεν είναι εμείς, αλλά κάποιοι άλλοι που, κατά τον Υπουργό, χρησιμοποιούσαν τη γλώσσα τους χωρίς να σκέφτονται.
ΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΟ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ:
Τέλος, θα ήθελα να επαναλάβω τη θέση του ΔΗΚΟ σε σχέση με την ανάγκη άμεσης υποβολής αίτησης ένταξης στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη. Εφόσον η Κυπριακή Δημοκρατία επιθυμεί την αναβάθμιση της εθνικής ασφάλειας και την ενίσχυση της περιφερειακής και διεθνούς σταθερότητας, έχει καθήκον να αναλάβει πρωτοβουλίες που συνδράμουν στη διεθνή συνεργασία για την επίτευξη αυτών των στόχων. Η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να λειτουργήσει αναδεικνυόμενη σε κρίσιμο παράγοντα διαμόρφωσης περιφερειακών συνθηκών ασφάλειας, σε κομβικό σταθεροποιητικό παράγοντα της περιοχής και κυρίως σε ζωτικό σύνδεσμο της Ευρώπης με την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Το ΔΗΚΟ θεωρεί ότι η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να λειτουργήσει προς αυτή την κατεύθυνση με την άμεση υποβολή αίτησης ένταξης στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη, ώστε να καταστήσει πλήρη και ολοκληρωμένη τη συμμετοχή της ως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να διευρύνει το ρόλο της ως παράγοντας ειρήνης και συνεργασίας και ώστε να ενισχύσει τη γεωπολιτική δυνατότητα της Κύπρου με την προοπτική της ενεργού πολιτικής αξιοποίησης.
ΑΝΤΙΚΑΤΟΧΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ:
Ως κυπριακός ελληνισμός, διεξάγουμε ένα αντικατοχικό αγώνα εθνικής επιβίωσης στα πλαίσια του οποίου πρέπει να αξιοποιήσουμε όλα τα προσφερόμενα πολιτικά μέσα. Σε αυτή την προσπάθεια πρέπει να παραμένουμε στοχοπροσηλωμένοι στις αρχές και στις αξίες αυτού του αγώνα. Στόχος μας είναι η επανένωση της Κύπρου, στόχος μας είναι η απελευθέρωση της Κύπρου. Στόχος μας είναι η δημιουργία ενός περιβάλλοντος ειρήνης και ασφάλειας, όπου όλοι οι νόμιμοι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας θα μπορούν να ζουν ελεύθεροι σε ένα κράτος δικαίου. Η λύση του κυπριακού πρέπει να αποκαθιστά τους πληγέντες της εισβολής. Όμως ταυτόχρονα πρέπει να καθιστά τις επόμενες γενιές, ισότιμους πολίτες ενός κυρίαρχου κράτους, χωρίς κανένα Τούρκο στρατιώτη, χωρίς καμία τουρκική εγγύηση, χωρίς κανένα τουρκικό επεμβατικό δικαίωμα.
ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΑΜΥΝΑΣ:
Παρά τις επιφυλάξεις που αναφέρθηκαν, το Δημοκρατικό Κόμμα θα εγκρίνει τον Προϋπολογισμό του Υπουργείου Άμυνας για το έτος 2010. Όμως, καταγράφουμε ότι πρόκειται να αξιοποιήσουμε πλήρως τις δυνατότητες που μας παρέχονται στα πλαίσια της Βουλής των Αντιπροσώπων για έλεγχο τόσο των αποδεσμεύσεων κονδυλίων όσο και των απελευθερώσεων διαβούλευσης, αφού εξάλλου αυτό επιβάλει η άσκηση του κοινοβουλευτικού ελέγχου για τον οποίο έχουμε την αρμοδιότητα. Αναμένουμε ότι το Υπουργείο Άμυνας θα επανέλθει με συμπληρωματικούς Προϋπολογισμούς για τους τομείς στου οποίους έχουν καταγραφεί σοβαρές αδυναμίες και βρισκόμαστε στη διάθεση του Υπουργείου για συνεργασία προς αυτή την κατεύθυνση.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κρατικός Προϋπολογισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κρατικός Προϋπολογισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
17/12/08
Ομίλια στα πλαίσια της συζήτησης για τον Κρατικό Προϋπολογισμό του έτους 2009
Κύριε Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Κάθε Προϋπολογισμός που κατατίθεται μετά από εναλλαγή στην εκτελεστική εξουσία, πέρα από δείγμα γραφής του οράματος και της προοπτικής της νέας Κυβέρνησης, είναι ταυτόχρονα σαφής ένδειξη για την κατάσταση στην οποία παρέδωσε την οικονομία του τόπου η απελθούσα Κυβέρνηση. Εμείς ως Δημοκρατικό Κόμμα, είμαστε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι γιατί αναλαμβάνοντας τις ευθύνες που μας αναλογούσαν κατά την προηγούμενη πενταετία συμβάλαμε τα μέγιστα στην αποτελεσματικότητα της οικονομικής πολιτικής της Κυβέρνησης του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου.
Με τη συνεπή και υπεύθυνη διαχείριση της οικονομίας από την Κυβέρνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου επιτεύχθηκε να επικρατήσουν στην Κύπρο συνθήκες μακροοικονομικής σταθερότητας στο δημόσιο ισοζύγιο, χαμηλό ποσοστό δημόσιου χρέους, συνθήκες πλήρους απασχόλησης, αύξηση των αναπτυξιακών και κοινωνικών δαπανών, στα πλαίσια μιας συνετής πολιτικής που τότε κατακρίθηκε έντονα. Η κυριότερη όμως επιτυχία της Κυβέρνησης του Τάσσου Παπαδόπουλου μέσα από την προσωπική επιμονή του ιδίου και με τη σταθερή υποστήριξη του Δημοκρατικού Κόμματος ήταν η έγκαιρη ένταξη στην Ευρωζώνη την 1η Ιανουαρίου 2008, θωρακίζοντας την κυπριακή οικονομία. Ιδιαίτερα σήμερα, οι επιπτώσεις της διεθνούς οικονομικής κρίσης θα είναι, κατά την έκφραση του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, «εξαιρετικά ηπιότερες από τις επιπτώσεις που θα υπήρχαν επί της μικρής και ανοικτής κυπριακής οικονομίας εάν η χώρα δεν ήταν μέλος της ευρωζώνης». Η Κύπρος βρίσκεται στην καλύτερη υπό τις περιστάσεις δυνατή θέση, ως απότοκο της συνετής οικονομικής πολιτικής (ή της πολιτικής του «κουμπαρά» όπως χαρακτηριζόταν) και της παράδοσής της οικονομίας σε πολύ καλύτερη και νοικοκυρεμένη κατάσταση από ότι την παραλάβαμε το 2003. Και σήμερα, αυτή η πολιτική φαίνεται να ανθίζει και με αυξημένες κρατικές οικονομικές δυνατότητες επιτρέπει την εκπόνηση κοινωνικά ευαίσθητων πολιτικών, όπως τις οραματιζόταν ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος.
Κύριε Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Ο Προϋπολογισμός του 2009 βασίζεται στην προεκλογική προγραμματική δέσμευση του Προέδρου Χριστόφια για ισχυρή ανταγωνιστική οικονομία και για ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, ενώ παράλληλα στηρίζεται στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προνοεί μακροοικονομική σταθερότητα, διατήρηση του δημοσιονομικού πλεονάσματος και μείωση του δημοσίου χρέους. Πράγματι, κρίνουμε ότι ο Προϋπολογισμός μπορεί να χαρακτηριστεί ως κατά βάση αναπτυξιακός και κοινωνικός, αφού είναι συνεπής στην πρακτική των τελευταίων χρόνων που δεν προέβλεπε την υποβολή νέων φορολογιών, περιλαμβάνει τη μείωση υφιστάμενων φόρων και τελών, αυξάνει τις κοινωνικές παροχές και τις συνολικές κοινωνικές δαπάνες και προσανατολίζει τις αναπτυξιακές δαπάνες σε τομείς κοινωνικής και πολιτικής προτεραιότητας. Θεωρούμε ότι δίνεται σαφές στίγμα κοινωνικής ευαισθησίας που όμως πρέπει να εξελιχθεί στη βάση της υφιστάμενης δημοσιονομικής πολιτικής χωρίς οποιαδήποτε χαλάρωση που να διαφοροποιεί προς τα πάνω ή να περιορίζει το ρυθμό μείωσης του δημόσιου χρέους.
Η αρχική εκτίμηση του Υπουργού Οικονομικών για το ρυθμό ανάπτυξης του 2009 αφορούσε ποσοστό της τάξης του 3,7%, το οποίο στη συνέχεια αναπροσαρμόστηκε στο 3%. Η αντίστοιχη εκτίμηση του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας τοποθετεί το ποσοστό στο 2%, εφόσον η παγκόσμια κρίση αναμένεται να επηρεάσει κυρίως τον τομέα των κατασκευών, τον εγχώριο χρηματοοικονομικό τομέα, τον τουρισμό και την ιδιωτική κατανάλωση. Ιδιαίτερα η αρνητική επίδραση στην τελευταία ως τελική έκφραση των αλυσιδωτών αρνητικών αντιδράσεων, αναμένεται να έχει άμεσο αντίκτυπο αφού κατά το τρέχον έτος το βελτιωμένο σε σχέση με την αρχική εκτίμηση πλεόνασμα οφείλεται μεταξύ άλλων στα αυξημένα έσοδα από έμμεσες φορολογίες λόγω της αυξημένης κατανάλωσης, που αναπλήρωσαν τη μείωση των εισπράξεων του Φόρου Κεφαλαιουχικών Κερδών. Ωστόσο, παρά την αναπροσαρμογή της εκτίμησης του Υπουργού Οικονομικών για το μέγεθος του ρυθμού ανάπτυξης και την ταυτόχρονη αναθεώρηση της εκτίμησης για το δημοσιονομικό ισοζύγιο όπου αντί του αρχικού 0,3% προβλέπεται οριακό πλεόνασμα για το 2009, η εκτίμηση για τη μείωση στο ποσοστό του δημόσιου χρέους παραμένει σταθερή στο 45%, κάτι που θεωρούμε ότι δεν θα καταστεί εφικτό.
Ο Προϋπολογισμός που έχουμε ενώπιον μας κατατίθεται εν τω μέσω μίας ιδιαίτερα κρίσιμης περιόδου για τη διεθνή οικονομία. Ο άκρατος νεοφιλελευθερισμός που διαφημίστηκε από τους έγκριτους γκουρού της παγκόσμιας οικονομίας ως πολιτικοοικονομικός μονόδρομος, οδήγησε σε αδιέξοδα αντίστοιχα με εκείνα που συνάντησαν στο τέλος της δεκαετίας του ’80 οι λαϊκές δημοκρατίες του ανατολικού μπλοκ. Η τρέχουσα χρηματοοικονομική κρίση σηματοδοτεί το τέλος των κλειστών συστημάτων που προσδοκούν στην επαλήθευση εξιδανικευμένων θεωρητικών βάσεων και καθιστά απαραίτητη την αξιοποίηση συνθετικών σχημάτων οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής οργάνωσης.
Επιπλέον, η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, φαίνεται να εξελίσσεται σε κοινωνικοοικονομική κρίση, με όλες τις συνέπειες που συνεπάγεται αυτή η εξέλιξη. Τα πρόσφατα γεγονότα στην Ελλάδα με αφορμή το θάνατο του 15χρονου μαθητή, συνηγορούν σε αυτή τη διαπίστωση αφού η κοινωνική αντίδραση των νέων προκύπτει ως αποτέλεσμα της περαιτέρω επιδείνωσης της οικονομικής τους κατάστασης και των προοπτικών της επαγγελματικής τους αποκατάστασης, καθώς και της ανεπάρκειας του πολιτικού συστήματος που αδυνατεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους και να ανταποκριθεί στις προσδοκίες τους.
Η κατάσταση στην οποία η σημερινή Κυβέρνηση παρέλαβε την οικονομία του τόπου σε συνάρτηση με τον κατάλληλο έγκυρο σχεδιασμό και με την ανάληψη των κατάλληλων πρωτοβουλιών μπορούν να ελαχιστοποιήσουν τις επιπτώσεις σε βαθμό που να μην θυματοποιηθούν οι Κύπριοι πολίτες. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να έχουμε τη ψευδαίσθηση ότι η κυπριακή οικονομία είναι στεγανοποιημένη και να θεωρούμε ότι μπορούμε να αυτεξαιρεθούμε από τη διεθνή κρίση, αφού όπως ανέφερε και ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας στην Επιτροπή Οικονομικών, «είναι αδύνατο μία οικονομία που στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην εξωτερική ζήτηση να παραμείνει τελικά ανεπηρέαστη από την αρνητική διεθνή συγκυρία».
Δυστυχώς, ο Προϋπολογισμός για το 2009, εφόσον καταρτίστηκε πριν από τη διαμόρφωση των σημερινών κρίσιμων οικονομικών δεδομένων δεν είναι προσανατολισμένος στην αντιμετώπισή τους αλλά βρίσκεται στα μέτρα της προηγούμενης συμβατικής οικονομικής κατάστασης. Αν και ο Υπουργός Οικονομικών επεσήμανε ότι ο Προϋπολογισμός δεν είναι στατικός και εξέφρασε την ετοιμότητα της Κυβέρνησης για εκπόνηση έκτακτων σχεδίων αντιμετώπισης ενδεχόμενων επιπτώσεων της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης σε τομείς της κυπριακής οικονομίας, ως ΔΗΚΟ θεωρούμε ότι αυτή η διαδικασία θα έπρεπε να είχε ήδη δρομολογηθεί συνολικά. Επισημάναμε έγκαιρα αυτή την αναγκαιότητα και καταθέσαμε επανειλημμένα την πρότασή μας για τον καταρτισμό ενός ολοκληρωμένου Στρατηγικού Σχεδίου Δράσης με τη συνεργασία της Κυβέρνησης, της Κεντρικής Τράπεζας, των οικονομικών Φορέων και Οργανώσεων, των πολιτικών Κομμάτων και των κοινωνικών εταίρων, με διετή ορίζοντα και υλοποίηση ανάλογα με την έκταση της επίδρασης της κρίσης στην πραγματική οικονομία. Εκτιμούμε ότι τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν ήδη από την Κυβέρνηση, αν και κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση, είναι αποσπασματικά και ανάλογη πρακτική σε ενδεχόμενη όξυνση της κρίσης θα είναι άκριτα ανισοβαρής και αναποτελεσματική. Οι εισηγήσεις του ΔΗΚΟ για τους κεντρικούς άξονες του Έκτακτου Σχεδίου Δράσης αφορούν μειώσεις φορολογιών, στοχευμένη βελτίωση των κοινωνικών παροχών, εισαγωγή μέτρων και αποτελεσματικών μηχανισμών για αντιμετώπιση της αισχροκέρδειας, επιτάχυνση μεγάλων δημοσίων έργων και στήριξη ευάλωτων τομέων της οικονομίας, όπου ήδη το Δημοκρατικό Κόμμα κατέθεσε ολοκληρωμένες προτάσεις για στήριξη της οικοδομικής βιομηχανίας και του τουριστικού κλάδου.
Επιπλέον σε αυτή την προσπάθεια, είναι απαραίτητο να μην απομακρυνθούμε από τις σταθερές επιδιώξεις όπου οι κοινωνικές παροχές πρέπει να αφορούν επιδόματα και χορηγίες αποκλειστικά σε στοχευμένη βάση, με προτεραιότητα στις ασθενέστερες τάξεις όπως οι χαμηλοσυνταξιούχοι, τροχοδρόμηση μέτρων στήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων έτσι ώστε να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητά τους, διαφύλαξη της ΑΤΑ ως «ευλογίας για τους εργαζόμενους», αναβάθμιση της κατάρτισης του ανθρώπινου δυναμικού και απεξάρτησης από τις παραδοσιακές μορφές ενέργειας.
Κύριε Πρόεδρε,
κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Επιθυμώ ακολούθως να επικεντρωθώ στον Προϋπολογισμό του ιδιαίτερα ευαίσθητου τομέα της Άμυνας του τόπου. Ο Προϋπολογισμός του 2009 κινείται στο πνεύμα των προηγούμενων ετών το οποίο διαμορφώνεται υπό το φως της προσήλωσής μας στη συνέχιση της διαδικασίας επίλυσης του εθνικού μας θέματος με διπλωματικά μέσα, των δεδομένων δημοσιονομικών δυνατοτήτων και των καθορισμένων εθνικών οικονομικών στόχων, αλλά και της συνεχούς επιχειρησιακής αναβάθμισης και ενίσχυσης της Εθνικής Φρουράς.
Αν και οι συνολικές δαπάνες του Υπουργείου Άμυνας είναι ελαφρώς αυξημένες σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, παραμένουν στο ίδιο ποσοστό επί του ΑΕΠ, ενώ οι Δαπάνες Αμυντικής Θωράκισης παρουσιάζουν κάποια μείωση που το κύριο μέρος της αφορά τις αγορές οπλικών συστημάτων και εξοπλισμού. Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στη διαφωνία μας με την επιλογή της αναβάθμισης κάποιων οπλικών συστημάτων τα οποία ενώ όταν αγοράστηκαν ανταποκρίνονταν στις ανάγκες της Εθνικής Φρουράς και βρίσκονταν στην αιχμή της τεχνολογίας, σήμερα είναι πεπαλαιωμένα και ξεπερασμένα. Η δαπάνη δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ για την αναβάθμιση συστημάτων τα οποία ακόμη και μετά από αυτή τη διαδικασία θα είναι περιορισμένων δυνατοτήτων μας βρίσκει αντίθετους αφού πέραν του ότι δεν εξυπηρετεί βασικές επιχειρησιακές ανάγκες, θέτει σε κίνδυνο την ακεραιότητα των χειριστών τους σε περίπτωση κρίσης και εξυπηρετεί μόνο τη διαμόρφωση μίας πλασματικής εικόνας με αυξημένο αριθμό οπλικών συστημάτων. Θεωρούμε ότι είναι προτιμότερο τα συγκεκριμένα οπλικά συστήματα να αξιοποιηθούν άλλως πώς ή να αποσυρθούν και να αντικατασταθούν με σύγχρονα μέσα υψηλής απόδοσης.
Ωστόσο, το προβληματικότερο σημείο του Προϋπολογισμού σε σχέση με τον τομέα της Άμυνας είναι το ότι παρά την εξέλιξη ενεργειών στα πλαίσια της διαδικασίας της αναδιοργάνωσης της Εθνικής Φρουράς και παρά την αναφορά στον απαραίτητο συνδυασμό αυτής της διαδικασίας με νέα εξοπλιστικά προγράμματα και νέες υποδομές, δεν γίνεται καμία διασύνδεσή της με τον παρών Προϋπολογισμό, με ορατό τον κίνδυνο βασικές λειτουργίες της Εθνικής Φρουράς να βρεθούν μετέωρες ενισχύοντας τις αμφιβολίες μας για το συνολικό σχεδιασμό.
Η διαδικασία της αναδιάρθρωσης ή αναδιοργάνωσης της Εθνικής Φρουράς είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα που άπτεται της ασφάλειας των πολιτών και το οποίο δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αντιμετωπιστεί ως ένα διαχειριστικό θέμα που αφορά στενά τους πολιτικούς και επιχειρησιακούς διαχειριστές του στρατού μας. Το θέμα αυτό αφορά το σύνολο των πολιτών και κατ΄ επέκταση τους εκλεγμένους εκπροσώπους τους. Το περιεχόμενο αυτής της διαδικασίας έχει να κάνει με το πόσο ασφαλείς θα αισθανόμαστε στην καθημερινότητά μας και κυρίως με το πώς θα αισθάνονται οι κάτοικοι των ακριτικών περιοχών. Και σε τέτοιες περιπτώσεις ο διάλογος στα αρμόδια σώματα και η κατάλληλη διαβούλευση είναι απαραίτητο συστατικό στοιχείο.
Επιθυμώ να εκφράσω τη δυσφορία μου για την ελλειμματική και αποσπασματική επίσημη ενημέρωση της Επιτροπής Άμυνας της Βουλής των Αντιπροσώπων αλλά και των πολιτικών Κομμάτων. Η ιδιαίτερη ανησυχία και η αγωνία μας για το θέμα εδράζονται σε συγκεκριμένη πληροφόρηση για συγκεκριμένα στοιχεία της διαδικασίας της αναδιοργάνωσης. Αυτή η πληροφόρηση δεν μπορεί να παρουσιαστεί δημοσίως, επειδή η υπευθυνότητά μας επιβάλει όπως προηγηθεί η σχετική ενημέρωση από το Υπουργείο Άμυνας, θεσμικά και εντός των αρμοδίων οργάνων, που σε αυτή την περίπτωση είναι η Επιτροπή Άμυνας της Βουλής. Επειδή όμως η υπευθυνότητά μας δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως άλλοθι και να τυγχάνει εκμετάλλευσης για να δρομολογούνται διαδικασίες που κρίνουμε ότι είναι επικίνδυνες για τον τόπο, οφείλουμε να διατυπώσουμε και δημόσια μία σειρά από ερωτηματικά, στο μέτρο που επιτρέπει η προσοχή που επιβάλλει η εθνική ασφάλεια:
· Τα συμπεράσματα της σημερινής μελέτης για την αναδιοργάνωση της Εθνικής Φρουράς συγκρούονται με τα συμπεράσματα προηγούμενων ανάλογων μελετών και με προηγούμενες τοποθετήσεις ανώτατων στελεχών του ΓΕΕΦ;
· Ζητήθηκαν οι απόψεις (γραπτώς ή προφορικώς) των Διοικητών των Σχηματισμών και Διοικητών Μονάδων;
· Κλήθηκαν εξωυπηρεσιακοί εμπειρογνώμονες για να υποστηρίξουν τη σχετική μελέτη;
· Αληθεύει ότι μειώθηκε ήδη σε τεράστιο ποσοστό η δύναμη της εφεδρείας και της εθνοφυλακής;
· Αληθεύει ότι ήδη παραδόθηκαν και τέθηκαν σε αχρησία τεράστιες ποσότητες ατομικού οπλισμού;
· Αληθεύει ότι χαμηλώνει η οροφή της πλήρους στελέχωσης των μονάδων επηρεάζοντας αρνητικά τη συνολική δύναμη της Εθνικής Φρουράς και λειτουργώντας ως μαθηματική αλχημεία σχετικά με τον υπολογισμό της πληρότητας των Μονάδων;
· Υπάρχει η πιθανότητα αριθμός επαγγελματικών στελεχών της Εθνικής φρουράς να κριθούν ως πλεονάζοντα ή να επηρεαστούν αρνητικά οι προοπτικές ανέλιξής τους;
· Έχει υπολογιστεί το συνολικό κόστος της αναδιοργάνωσης σε εγκαταστάσεις, σε εξοπλισμούς και σε ανθρώπινο δυναμικό;
· Αληθεύει ότι προγραμματίζεται η κατάργηση πολύ μεγάλου αριθμού φυλακίων και φυλασσόμενων σημείων στη γραμμή αντιπαράταξης;
· Ισχύει το ότι η όλη μελέτη και το διαμορφωθέν σχέδιο για την αναδιοργάνωση βασίζονται στην καταχρηστική ανάγνωση της προεκλογικής δέσμευσης του Προέδρου Χριστόφια η οποία αφορούσε, κατά λέξη, «μελέτη του ενδεχομένου μείωσης της θητείας από τους 25 στους 19 μήνες» και όχι αναδιαμόρφωση, συρρίκνωση και ευνουχισμό της Εθνικής Φρουράς ώστε να είναι δυνατή η μείωση της θητείας, για να είναι «και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος»;
· Αληθεύει ότι ενώ μονάδες διαλύονται άμεσα και συμπτύσσονται με άλλες, με αλλαγή των επιχειρησιακών αναγκών τους, δεν υπάρχει πρόνοια για αγορά των απαραίτητων νέων οπλικών συστημάτων μέσα στα επόμενα χρόνια;
· Αληθεύει ότι ήδη άρχισε να εφαρμόζεται η διαδικασία της αναδιοργάνωσης πριν καν κατατεθεί το ολοκληρωμένο σχέδιο στο Υπουργικό Συμβούλιο;
Και αυτά αποτελούν μόνο ένα μικρό δείγμα από τους προβληματισμούς μας. Δυστυχώς, αυτά τα ερωτήματα όπως και πάρα πολλά άλλα τα οποία επρόκειτο να τεθούν αρμοδίως και όταν δινόταν η δυνατότητα, δεν κατέστη δυνατό να απαντηθούν έγκαιρα και αναλυτικά. Αυτό είναι προφανές μέσα από τη διαχρονική εξέλιξη του θέματος κατά τους τελευταίους μήνες, ενώ οι τελικές αποφάσεις δρομολογούνται εντός των ημερών.
Στις 20 Μαρτίου 2008, ο Υπουργός Άμυνας κατά την εθιμοτυπική συνάντησή του με την Επιτροπή Άμυνας αναφέρθηκε στην πρόθεση της Κυβέρνησης για αναδιάρθρωση της Εθνικής Φρουράς. Στις 2 Μαΐου 2008, ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Άμυνας με επιστολή του προς την Επιτροπή σχετικά με το οργανόγραμμα της Εθνικής Φρουράς ανέφερε ότι δρομολογείται η διαδικασία της αναδιάρθρωσης μέσα από το διορισμό αρμόδιας επιτροπής. Μετά από αίτημα της Επιτροπής Άμυνας για επίσημη ενημέρωση (και όχι με πρωτοβουλία του Υπουργείου Άμυνας), εγγράφηκε θέμα υπό τον τίτλο «Ενημέρωση της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας για τη σκοπούμενη αναδιάρθρωση της Εθνικής Φρουράς». Παράλληλα, για τη διευκόλυνση της διαδικασίας της ενημέρωσης και μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων μου, στις 23 Οκτωβρίου 2008 υπέβαλα γραπτώς έντεκα Ερωτήσεις προς τον αρμόδιο Υπουργό οι οποίες, παρά το ότι έχει διαρρεύσει το διάστημα των τριάντα ημερών που καθορίζει ο Κανονισμός 76 της Βουλής, δεν έχουν ακόμη απαντηθεί.
Δυστυχώς όμως, παρά το ότι το θέμα συμπεριλήφθηκε στην Ημερήσια Διάταξη των συνεδριάσεων της 23 Οκτωβρίου 2008, της 6 Νοεμβρίου 2008, της 13 Νοεμβρίου 2008 και της 27 Νοεμβρίου 2008 δεν κατέστη ποτέ δυνατό να συζητηθεί σε βάθος, με μόνη εξαίρεση τη σχετική παρουσίαση από πλευράς Υπουργείου Άμυνας και ΓΕΕΦ στις 6 Νοεμβρίου, χωρίς να δοθεί η δυνατότητα για διευκρινιστικές ερωτήσεις από τα μέλη της Επιτροπής. Την 1η Δεκεμβρίου 2008 απέστειλα επιστολή προς τον Πρόεδρο της Επιτροπής Άμυνας με κοινοποίηση στα μέλη της, τον οποίο καλούσα να ορίσει άμεσα (και πριν από την κατάθεση του σχεδίου της αναδιάρθρωσης στο Υπουργικό Συμβούλιο) έκτακτη συνεδρίαση της Επιτροπής με μοναδικό θέμα συζήτησης την αναδιοργάνωση της Εθνικής Φρουράς, όπου θα δινόταν η δυνατότητα στα μέλη της Επιτροπής να ασχοληθούν εξαντλητικά με το θέμα ώστε να λάβουν πραγματική γνώση της κατάστασης και να εκφράσουν απόψεις. Ενώ η ειδική συνεδρίαση της Επιτροπής ορίστηκε για την 12 Δεκεμβρίου 2008 με την παρουσία του Υπουργού Άμυνας και της ηγεσίας του ΓΕΕΦ, ο Υπουργός κατέθεσε το τελικό σχέδιο για την αναδιάρθρωση ενώπιον του Υπουργικού Συμβουλίου δύο ημέρες προηγουμένως στις 10 Δεκεμβρίου 2008, και την ίδια ημέρα δημοσιεύθηκε σε εφημερίδα (Πολίτης 10/12/2008) περίληψη του σχεδίου πολύ αναλυτικότερη και πολύ πιο ενημερωμένη από τη σχετική γνώση που έλαβαν τα μέλη της Επιτροπής.
Αν και σε συνεδρίαση της Επιτροπής μετά από την παρουσίαση της 6 Νοεμβρίου 2008, ο Υπουργός Άμυνας δεσμεύτηκε ότι πριν καταθέσει το σχέδιο στο Υπουργικό Συμβούλιο θα το παρουσιάσει στην ολοκληρωμένη του μορφή στην Επιτροπή Άμυνας για να ακούσει τις απόψεις των μελών της, δεν το έπραξε. Μάλιστα, αυτή η μεταστροφή του Υπουργού Άμυνας ανακοινώθηκε δημόσια από το ραδιοσταθμό Άστρα, διά του αρμόδιου Βουλευτή του ΑΚΕΛ (02/12/2008) ο οποίος προανήγγειλε την κατάθεση του σχεδίου στο Υπουργικό Συμβούλιο και προσέθεσε ότι ο Υπουργός δεν χρειάζεται και δεν πρόκειται να ενημερώσει σχετικά την Επιτροπή Άμυνας, αφού η έως τώρα ενημέρωση κρίνεται ως ικανοποιητική και δεν τίθεται θέμα νομοθετικής έγκρισης. Ιδιαίτερα για το θέμα της νομοθετικής ρύθμισης σημειώνω ότι προηγούμενη Κυβέρνηση μείωσε τη στρατιωτική θητεία στους 25 από τους 26 μήνες μέσα από την κατάθεση νομοσχεδίου, ενώ για τη μείωση της στρατιωτικής θητείας (που στο τέλος της ημέρας φαίνεται να είναι αυτή η ταμπακιέρα) μέσω απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου χρειάζεται πολύ δημιουργική και ιδιότυπη ανάγνωση του Συντάγματος.
Ωστόσο, κατά τη συνεδρίαση της 12 Δεκεμβρίου 2008 όπου ο Υπουργός Άμυνας και η ηγεσία του ΓΕΕΦ κλήθηκαν να ενημερώσουν για την εξέλιξη της διαδικασίας διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρχε καμία πραγματική διάθεση για αναλυτική ενημέρωση των μελών της Επιτροπής, εφόσον λήφθηκαν ήδη οι αποφάσεις σε επίπεδο Υπουργείου Άμυνας, διαρκούσης της συζήτησης σε κοινοβουλευτικό επίπεδο. Συγκεκριμένα δε, αναφέρθηκε ότι ούτως ή άλλως τα μέλη της Επιτροπής δεν θα μπορούσαν σε καμία περίπτωση να «αφομοιώσουν» το περιεχόμενο του σχεδίου για την αναδιοργάνωση που κατατέθηκε ήδη στο Υπουργικό Συμβούλιο. Επιπλέον, αναφέρθηκε ότι ακόμη και εάν γινόταν κάποια ενημέρωση, οι απόψεις των μελών της Επιτροπής δεν επρόκειτο να ληφθούν υπόψη. Χαρακτηριστικά, σε ερώτηση μέλους της Επιτροπής για το εάν θα μπορούσαν τα μέλη να αποστείλουν τις απόψεις του γραπτώς προς το Υπουργείο για να μελετηθούν, η απάντηση ήταν άμεση και αρνητική.
Έτσι, η Επιτροπή Άμυνας, επισημαίνοντας ότι δεν διεκδικεί σε καμία περίπτωση συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων της εκτελεστικής εξουσίας, πλειοψηφικά αποφάσισε να καταγγείλει τη στάση του Υπουργείου Άμυνας,. Απαιτεί όμως σε βάθος ενημέρωση για αυτό το κρίσιμης σημασίας θέμα και διεκδικεί τη δυνατότητα της έκφρασης απόψεων πριν από τη λήψη αποφάσεων για την εξασφάλιση των αναγκαίων ευρύτατων πολιτικών, κοινοβουλευτικών και εθνικών συναινέσεων. Η σημερινή κατάσταση οδηγεί στην έκφραση των έντονων επιφυλάξεών μας για τις δρομολογούμενες αποφάσεις και στην αμφιβολία μας για τη διασφάλιση του αξιόμαχου της Εθνικής Φρουράς. Και σε καμία περίπτωση δεν θα δεχθούμε την ανάληψη συνυπευθυνότητας για μία επισφαλή εξέλιξη στη διαμόρφωση της οποίας δεν μας επιτράπηκε να συμμετάσχουμε με ουσιαστικό τρόπο. Η Κυβέρνηση οφείλει να γνωρίζει ότι η άρνηση της προσπάθειας προσέγγισης των μέγιστων δυνατών συναινέσεων, συγκεντρώνει την πλήρη ευθύνη για την όποια καλή ή κακή εξέλιξη αυτής της διαδικασίας αποκλειστικά στην ιδία.
Το Δημοκρατικό Κόμμα, παρά τη σαφή διαφωνία του με τις εξελίξεις στο θέμα της αναδιοργάνωσης της Εθνικής Φρουράς, δεν προτίθεται να καταψηφίσει τον Προϋπολογισμό του Υπουργείου Άμυνας. Αυτό εξάλλου επιβάλλει η υπευθυνότητα με την οποία ανέκαθεν προσεγγίζαμε τα θέματα που αφορούν αυτό τον ευαίσθητο τομέα. Όμως, η εκτελεστική εξουσία πρέπει να γνωρίζει ότι η Επιτροπή Άμυνας της Βουλής διαθέτει αυξημένο θεσμικό ρόλο στα θέματα της εθνικής ασφάλειας που της ανέθεσε δυνάμει νόμου η Βουλή των Αντιπροσώπων και διαθέτει εκείνους τους μηχανισμούς που θα της επιτρέψουν τον έλεγχο των κυβερνητικών επιλογών. Εμείς ως Δημοκρατικό Κόμμα δηλώνουμε την ετοιμότητά μας για την ενεργοποίηση αυτών των μηχανισμών ελέγχου και για την εξάντληση του αυξημένου ρόλου της Επιτροπής γιατί έτσι επιβάλει η συνείδηση και το καθήκον μας, καθώς και η αποστολή μας.
Κύριε Πρόεδρε,
κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ στο θέμα του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, που σύμφωνα με το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς περιγράφεται ως εξής :
«Το Νοέμβριο του 1993, διακηρύχθηκε από τις Κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου "Το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου", με κύριο χαρακτηριστικό τον καθαρά αμυντικό του χαρακτήρα και στόχο την αποτροπή ή αντιμετώπιση κάθε επιθετικής ενέργειας, εναντίον του ενός ή και των δύο μερών. Με την διακήρυξη του δόγματος, υπογραμμίζεται με έμφαση η δέσμευση της Ελλάδας να θεωρεί ως αιτία πολέμου (casus beli) οποιαδήποτε τουρκική απόπειρα προέλασης στην ελέυθερη Κύπρο. Έτσι στα πλαίσια υλοποίησης του Δόγματος, το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς, έχει οριοθετήσει τους παρακάτω τομείς ανάπτυξής του:
· Ποσοτική και ποιοτική ενίσχυση της Εθνικής Φρουράς.
· Συντονισμό μεταξύ των επιτελείων ΓΕΕΦ και ΓΕΕΘΑ Ελλάδας.
· Διεξαγωγή Κοινών ασκήσεων.
· Δημιουργία κατάλληλων επιχειρησιακών υποδομών.»
Θεωρούμε ότι το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου είναι μία σημαντικότατη παράμετρος της αμυντικής θωράκισης της Κυπριακής Δημοκρατίας και διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο τόσο για την ενδυνάμωση του αισθήματος ασφάλειας των Κυπρίων πολιτών όσο και για την πραγματική επιχειρησιακή ετοιμότητα της Εθνικής Φρουράς. Η διαρκής ενίσχυση του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου είναι υποχρέωση της Κυπριακής Κυβέρνησης και όλες οι πολιτικές δυνάμεις οφείλουν και πρέπει να στηρίζουν κάθε προσπάθεια που είναι προσανατολισμένη προς αυτή την κατεύθυνση.
Το λεκτικό και το περιεχόμενο των σχετικών πρόσφατων δημόσιων δηλώσεων του Υπουργού Άμυνας που αφορούσαν τη διαχρονική εξέλιξη και το μέλλον του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου είναι προβληματικό και αμφιλεγόμενο. Αν και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δήλωσε από την Αθήνα κατά την επίσημη επίσκεψή του ότι το Δόγμα «είναι καθαρό όπως το σιόνι», δυστυχώς, η ουσία των δηλώσεων του Υπουργού επαναλήφθηκε τόσο ενώπιον της Επιτροπής Άμυνας της Βουλής όσο και σε δημόσιες δηλώσεις και συνεντεύξεις του Υπουργού. Έτσι, θεωρούμε ότι ο Υπουργός Άμυνας, ως ο πολιτικός υπεύθυνος της διαχείρισης του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, έχει την υποχρέωση της σαφούς διευκρίνισης της θέσης του. Για το Δημοκρατικό Κόμμα, οι διευκρινίσεις του Υπουργού Άμυνας θα κριθούν ως ικανοποιητικές μόνο εάν υιοθετούν πλήρως το περιεχόμενο του Δόγματος όπως αυτό ορίζεται από το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς όπως αναφέρθηκε προηγουμένως.
Ιδιαίτερα σήμερα, με την τροπή που φαίνεται να λαμβάνει η διαδικασία των διαπραγματεύσεων όπου η άλλη πλευρά επαναλαμβάνει τον χειρότερο εαυτό του παρελθόντος, η διατήρηση των στενών σχέσεων με την Ελλάδα, η ενεργοποίηση των διαδικασιών για ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη και η ενίσχυση της άμυνάς μας είναι πάντοτε αναγκαιότατες παράμετροι. Αν και μέσα από την εξέλιξη των συνομιλιών καταρρίπτονται οι προσδοκίες όσων θεωρούσαν ότι εμπόδιο για την καλή πρόοδο και για την επίτευξη λύσης ήταν ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος, δεν θα παρασυρθούμε στην πρόταξη των δικών μας ορθών προβλέψεων για τη σημερινή κατάσταση. Είμαστε βέβαιοι ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είχε οποιεσδήποτε ψευδαισθήσεις ή ευσεβοποθισμούς για τη στάση του Τουρκοκύπριου ηγέτη, αφού εδώ και κάποια χρόνια δήλωσε ότι «[ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ] πρόδωσε τον εαυτό του, έχει αρνηθεί τις αρχές του κόμματός του και τις αρχές της αριστεράς κι έχει μεταπηδήσει στους εθνικιστικούς κύκλους της τουρκοκυπριακής κοινότητας και της Άγκυρας και έχει μετακινηθεί κατά 180 μοίρες από τις προοδευτικές και μετριοπαθείς θέσεις που εξέφραζε» (Χαραυγή, 17/11/2006), για να επαναλάβει πρόσφατα ότι διαπιστώνει «πολιτική μεταμόρφωση της πολιτικής φιλοσοφίας [του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ]» (Πολίτης, 27/11/2008). Όμως ο Πρόεδρος Χριστόφιας είναι Πρόεδρος περισσότερο τυχερός από τον προκάτοχό του, αφού έχει στο πλευρό του δυνάμεις που τον στηρίζουν για να είναι σθεναρός και διεκδικητικός αντί να έχει απέναντί του κύκλους που να τον καλούν να είναι περισσότερο υποχωρητικός.
Κύριε Πρόεδρε,
κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Το Δημοκρατικό Κόμμα, θα υπερψηφίσει τον κρατικό Προϋπολογισμό του 2009 και δεσμεύεται ότι θα είναι παρών παρακολουθώντας και συμμετέχοντας εποικοδομητικά στην εφαρμογή του. Είναι καθήκον μας να εργαστούμε και να συνεργαστούμε για τη συνέχιση της καλής πορείας της οικονομίας μας και για την περαιτέρω ευημερία της κοινωνίας μας, αφού αυτό οφείλουμε να πράξουμε ανταποκρινόμενοι στις προσδοκίες των Κυπρίων πολιτών που ελπίζουν σε ένα καλύτερο μέλλον το οποίο επιδιώκουν μέσα από την καθημερινή εργασία και τη νομιμοφροσύνη τους. Το Δημοκρατικό Κόμμα διαχρονικά εξέφραζε αυτούς τους πόθους των Κυπρίων πολιτών και έτσι θα συνεχίσει να πράττει και στο μέλλον.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Κάθε Προϋπολογισμός που κατατίθεται μετά από εναλλαγή στην εκτελεστική εξουσία, πέρα από δείγμα γραφής του οράματος και της προοπτικής της νέας Κυβέρνησης, είναι ταυτόχρονα σαφής ένδειξη για την κατάσταση στην οποία παρέδωσε την οικονομία του τόπου η απελθούσα Κυβέρνηση. Εμείς ως Δημοκρατικό Κόμμα, είμαστε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι γιατί αναλαμβάνοντας τις ευθύνες που μας αναλογούσαν κατά την προηγούμενη πενταετία συμβάλαμε τα μέγιστα στην αποτελεσματικότητα της οικονομικής πολιτικής της Κυβέρνησης του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου.
Με τη συνεπή και υπεύθυνη διαχείριση της οικονομίας από την Κυβέρνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου επιτεύχθηκε να επικρατήσουν στην Κύπρο συνθήκες μακροοικονομικής σταθερότητας στο δημόσιο ισοζύγιο, χαμηλό ποσοστό δημόσιου χρέους, συνθήκες πλήρους απασχόλησης, αύξηση των αναπτυξιακών και κοινωνικών δαπανών, στα πλαίσια μιας συνετής πολιτικής που τότε κατακρίθηκε έντονα. Η κυριότερη όμως επιτυχία της Κυβέρνησης του Τάσσου Παπαδόπουλου μέσα από την προσωπική επιμονή του ιδίου και με τη σταθερή υποστήριξη του Δημοκρατικού Κόμματος ήταν η έγκαιρη ένταξη στην Ευρωζώνη την 1η Ιανουαρίου 2008, θωρακίζοντας την κυπριακή οικονομία. Ιδιαίτερα σήμερα, οι επιπτώσεις της διεθνούς οικονομικής κρίσης θα είναι, κατά την έκφραση του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, «εξαιρετικά ηπιότερες από τις επιπτώσεις που θα υπήρχαν επί της μικρής και ανοικτής κυπριακής οικονομίας εάν η χώρα δεν ήταν μέλος της ευρωζώνης». Η Κύπρος βρίσκεται στην καλύτερη υπό τις περιστάσεις δυνατή θέση, ως απότοκο της συνετής οικονομικής πολιτικής (ή της πολιτικής του «κουμπαρά» όπως χαρακτηριζόταν) και της παράδοσής της οικονομίας σε πολύ καλύτερη και νοικοκυρεμένη κατάσταση από ότι την παραλάβαμε το 2003. Και σήμερα, αυτή η πολιτική φαίνεται να ανθίζει και με αυξημένες κρατικές οικονομικές δυνατότητες επιτρέπει την εκπόνηση κοινωνικά ευαίσθητων πολιτικών, όπως τις οραματιζόταν ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος.
Κύριε Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Ο Προϋπολογισμός του 2009 βασίζεται στην προεκλογική προγραμματική δέσμευση του Προέδρου Χριστόφια για ισχυρή ανταγωνιστική οικονομία και για ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, ενώ παράλληλα στηρίζεται στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προνοεί μακροοικονομική σταθερότητα, διατήρηση του δημοσιονομικού πλεονάσματος και μείωση του δημοσίου χρέους. Πράγματι, κρίνουμε ότι ο Προϋπολογισμός μπορεί να χαρακτηριστεί ως κατά βάση αναπτυξιακός και κοινωνικός, αφού είναι συνεπής στην πρακτική των τελευταίων χρόνων που δεν προέβλεπε την υποβολή νέων φορολογιών, περιλαμβάνει τη μείωση υφιστάμενων φόρων και τελών, αυξάνει τις κοινωνικές παροχές και τις συνολικές κοινωνικές δαπάνες και προσανατολίζει τις αναπτυξιακές δαπάνες σε τομείς κοινωνικής και πολιτικής προτεραιότητας. Θεωρούμε ότι δίνεται σαφές στίγμα κοινωνικής ευαισθησίας που όμως πρέπει να εξελιχθεί στη βάση της υφιστάμενης δημοσιονομικής πολιτικής χωρίς οποιαδήποτε χαλάρωση που να διαφοροποιεί προς τα πάνω ή να περιορίζει το ρυθμό μείωσης του δημόσιου χρέους.
Η αρχική εκτίμηση του Υπουργού Οικονομικών για το ρυθμό ανάπτυξης του 2009 αφορούσε ποσοστό της τάξης του 3,7%, το οποίο στη συνέχεια αναπροσαρμόστηκε στο 3%. Η αντίστοιχη εκτίμηση του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας τοποθετεί το ποσοστό στο 2%, εφόσον η παγκόσμια κρίση αναμένεται να επηρεάσει κυρίως τον τομέα των κατασκευών, τον εγχώριο χρηματοοικονομικό τομέα, τον τουρισμό και την ιδιωτική κατανάλωση. Ιδιαίτερα η αρνητική επίδραση στην τελευταία ως τελική έκφραση των αλυσιδωτών αρνητικών αντιδράσεων, αναμένεται να έχει άμεσο αντίκτυπο αφού κατά το τρέχον έτος το βελτιωμένο σε σχέση με την αρχική εκτίμηση πλεόνασμα οφείλεται μεταξύ άλλων στα αυξημένα έσοδα από έμμεσες φορολογίες λόγω της αυξημένης κατανάλωσης, που αναπλήρωσαν τη μείωση των εισπράξεων του Φόρου Κεφαλαιουχικών Κερδών. Ωστόσο, παρά την αναπροσαρμογή της εκτίμησης του Υπουργού Οικονομικών για το μέγεθος του ρυθμού ανάπτυξης και την ταυτόχρονη αναθεώρηση της εκτίμησης για το δημοσιονομικό ισοζύγιο όπου αντί του αρχικού 0,3% προβλέπεται οριακό πλεόνασμα για το 2009, η εκτίμηση για τη μείωση στο ποσοστό του δημόσιου χρέους παραμένει σταθερή στο 45%, κάτι που θεωρούμε ότι δεν θα καταστεί εφικτό.
Ο Προϋπολογισμός που έχουμε ενώπιον μας κατατίθεται εν τω μέσω μίας ιδιαίτερα κρίσιμης περιόδου για τη διεθνή οικονομία. Ο άκρατος νεοφιλελευθερισμός που διαφημίστηκε από τους έγκριτους γκουρού της παγκόσμιας οικονομίας ως πολιτικοοικονομικός μονόδρομος, οδήγησε σε αδιέξοδα αντίστοιχα με εκείνα που συνάντησαν στο τέλος της δεκαετίας του ’80 οι λαϊκές δημοκρατίες του ανατολικού μπλοκ. Η τρέχουσα χρηματοοικονομική κρίση σηματοδοτεί το τέλος των κλειστών συστημάτων που προσδοκούν στην επαλήθευση εξιδανικευμένων θεωρητικών βάσεων και καθιστά απαραίτητη την αξιοποίηση συνθετικών σχημάτων οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής οργάνωσης.
Επιπλέον, η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση, φαίνεται να εξελίσσεται σε κοινωνικοοικονομική κρίση, με όλες τις συνέπειες που συνεπάγεται αυτή η εξέλιξη. Τα πρόσφατα γεγονότα στην Ελλάδα με αφορμή το θάνατο του 15χρονου μαθητή, συνηγορούν σε αυτή τη διαπίστωση αφού η κοινωνική αντίδραση των νέων προκύπτει ως αποτέλεσμα της περαιτέρω επιδείνωσης της οικονομικής τους κατάστασης και των προοπτικών της επαγγελματικής τους αποκατάστασης, καθώς και της ανεπάρκειας του πολιτικού συστήματος που αδυνατεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους και να ανταποκριθεί στις προσδοκίες τους.
Η κατάσταση στην οποία η σημερινή Κυβέρνηση παρέλαβε την οικονομία του τόπου σε συνάρτηση με τον κατάλληλο έγκυρο σχεδιασμό και με την ανάληψη των κατάλληλων πρωτοβουλιών μπορούν να ελαχιστοποιήσουν τις επιπτώσεις σε βαθμό που να μην θυματοποιηθούν οι Κύπριοι πολίτες. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να έχουμε τη ψευδαίσθηση ότι η κυπριακή οικονομία είναι στεγανοποιημένη και να θεωρούμε ότι μπορούμε να αυτεξαιρεθούμε από τη διεθνή κρίση, αφού όπως ανέφερε και ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας στην Επιτροπή Οικονομικών, «είναι αδύνατο μία οικονομία που στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην εξωτερική ζήτηση να παραμείνει τελικά ανεπηρέαστη από την αρνητική διεθνή συγκυρία».
Δυστυχώς, ο Προϋπολογισμός για το 2009, εφόσον καταρτίστηκε πριν από τη διαμόρφωση των σημερινών κρίσιμων οικονομικών δεδομένων δεν είναι προσανατολισμένος στην αντιμετώπισή τους αλλά βρίσκεται στα μέτρα της προηγούμενης συμβατικής οικονομικής κατάστασης. Αν και ο Υπουργός Οικονομικών επεσήμανε ότι ο Προϋπολογισμός δεν είναι στατικός και εξέφρασε την ετοιμότητα της Κυβέρνησης για εκπόνηση έκτακτων σχεδίων αντιμετώπισης ενδεχόμενων επιπτώσεων της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης σε τομείς της κυπριακής οικονομίας, ως ΔΗΚΟ θεωρούμε ότι αυτή η διαδικασία θα έπρεπε να είχε ήδη δρομολογηθεί συνολικά. Επισημάναμε έγκαιρα αυτή την αναγκαιότητα και καταθέσαμε επανειλημμένα την πρότασή μας για τον καταρτισμό ενός ολοκληρωμένου Στρατηγικού Σχεδίου Δράσης με τη συνεργασία της Κυβέρνησης, της Κεντρικής Τράπεζας, των οικονομικών Φορέων και Οργανώσεων, των πολιτικών Κομμάτων και των κοινωνικών εταίρων, με διετή ορίζοντα και υλοποίηση ανάλογα με την έκταση της επίδρασης της κρίσης στην πραγματική οικονομία. Εκτιμούμε ότι τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν ήδη από την Κυβέρνηση, αν και κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση, είναι αποσπασματικά και ανάλογη πρακτική σε ενδεχόμενη όξυνση της κρίσης θα είναι άκριτα ανισοβαρής και αναποτελεσματική. Οι εισηγήσεις του ΔΗΚΟ για τους κεντρικούς άξονες του Έκτακτου Σχεδίου Δράσης αφορούν μειώσεις φορολογιών, στοχευμένη βελτίωση των κοινωνικών παροχών, εισαγωγή μέτρων και αποτελεσματικών μηχανισμών για αντιμετώπιση της αισχροκέρδειας, επιτάχυνση μεγάλων δημοσίων έργων και στήριξη ευάλωτων τομέων της οικονομίας, όπου ήδη το Δημοκρατικό Κόμμα κατέθεσε ολοκληρωμένες προτάσεις για στήριξη της οικοδομικής βιομηχανίας και του τουριστικού κλάδου.
Επιπλέον σε αυτή την προσπάθεια, είναι απαραίτητο να μην απομακρυνθούμε από τις σταθερές επιδιώξεις όπου οι κοινωνικές παροχές πρέπει να αφορούν επιδόματα και χορηγίες αποκλειστικά σε στοχευμένη βάση, με προτεραιότητα στις ασθενέστερες τάξεις όπως οι χαμηλοσυνταξιούχοι, τροχοδρόμηση μέτρων στήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων έτσι ώστε να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητά τους, διαφύλαξη της ΑΤΑ ως «ευλογίας για τους εργαζόμενους», αναβάθμιση της κατάρτισης του ανθρώπινου δυναμικού και απεξάρτησης από τις παραδοσιακές μορφές ενέργειας.
Κύριε Πρόεδρε,
κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Επιθυμώ ακολούθως να επικεντρωθώ στον Προϋπολογισμό του ιδιαίτερα ευαίσθητου τομέα της Άμυνας του τόπου. Ο Προϋπολογισμός του 2009 κινείται στο πνεύμα των προηγούμενων ετών το οποίο διαμορφώνεται υπό το φως της προσήλωσής μας στη συνέχιση της διαδικασίας επίλυσης του εθνικού μας θέματος με διπλωματικά μέσα, των δεδομένων δημοσιονομικών δυνατοτήτων και των καθορισμένων εθνικών οικονομικών στόχων, αλλά και της συνεχούς επιχειρησιακής αναβάθμισης και ενίσχυσης της Εθνικής Φρουράς.
Αν και οι συνολικές δαπάνες του Υπουργείου Άμυνας είναι ελαφρώς αυξημένες σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, παραμένουν στο ίδιο ποσοστό επί του ΑΕΠ, ενώ οι Δαπάνες Αμυντικής Θωράκισης παρουσιάζουν κάποια μείωση που το κύριο μέρος της αφορά τις αγορές οπλικών συστημάτων και εξοπλισμού. Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στη διαφωνία μας με την επιλογή της αναβάθμισης κάποιων οπλικών συστημάτων τα οποία ενώ όταν αγοράστηκαν ανταποκρίνονταν στις ανάγκες της Εθνικής Φρουράς και βρίσκονταν στην αιχμή της τεχνολογίας, σήμερα είναι πεπαλαιωμένα και ξεπερασμένα. Η δαπάνη δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ για την αναβάθμιση συστημάτων τα οποία ακόμη και μετά από αυτή τη διαδικασία θα είναι περιορισμένων δυνατοτήτων μας βρίσκει αντίθετους αφού πέραν του ότι δεν εξυπηρετεί βασικές επιχειρησιακές ανάγκες, θέτει σε κίνδυνο την ακεραιότητα των χειριστών τους σε περίπτωση κρίσης και εξυπηρετεί μόνο τη διαμόρφωση μίας πλασματικής εικόνας με αυξημένο αριθμό οπλικών συστημάτων. Θεωρούμε ότι είναι προτιμότερο τα συγκεκριμένα οπλικά συστήματα να αξιοποιηθούν άλλως πώς ή να αποσυρθούν και να αντικατασταθούν με σύγχρονα μέσα υψηλής απόδοσης.
Ωστόσο, το προβληματικότερο σημείο του Προϋπολογισμού σε σχέση με τον τομέα της Άμυνας είναι το ότι παρά την εξέλιξη ενεργειών στα πλαίσια της διαδικασίας της αναδιοργάνωσης της Εθνικής Φρουράς και παρά την αναφορά στον απαραίτητο συνδυασμό αυτής της διαδικασίας με νέα εξοπλιστικά προγράμματα και νέες υποδομές, δεν γίνεται καμία διασύνδεσή της με τον παρών Προϋπολογισμό, με ορατό τον κίνδυνο βασικές λειτουργίες της Εθνικής Φρουράς να βρεθούν μετέωρες ενισχύοντας τις αμφιβολίες μας για το συνολικό σχεδιασμό.
Η διαδικασία της αναδιάρθρωσης ή αναδιοργάνωσης της Εθνικής Φρουράς είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα που άπτεται της ασφάλειας των πολιτών και το οποίο δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να αντιμετωπιστεί ως ένα διαχειριστικό θέμα που αφορά στενά τους πολιτικούς και επιχειρησιακούς διαχειριστές του στρατού μας. Το θέμα αυτό αφορά το σύνολο των πολιτών και κατ΄ επέκταση τους εκλεγμένους εκπροσώπους τους. Το περιεχόμενο αυτής της διαδικασίας έχει να κάνει με το πόσο ασφαλείς θα αισθανόμαστε στην καθημερινότητά μας και κυρίως με το πώς θα αισθάνονται οι κάτοικοι των ακριτικών περιοχών. Και σε τέτοιες περιπτώσεις ο διάλογος στα αρμόδια σώματα και η κατάλληλη διαβούλευση είναι απαραίτητο συστατικό στοιχείο.
Επιθυμώ να εκφράσω τη δυσφορία μου για την ελλειμματική και αποσπασματική επίσημη ενημέρωση της Επιτροπής Άμυνας της Βουλής των Αντιπροσώπων αλλά και των πολιτικών Κομμάτων. Η ιδιαίτερη ανησυχία και η αγωνία μας για το θέμα εδράζονται σε συγκεκριμένη πληροφόρηση για συγκεκριμένα στοιχεία της διαδικασίας της αναδιοργάνωσης. Αυτή η πληροφόρηση δεν μπορεί να παρουσιαστεί δημοσίως, επειδή η υπευθυνότητά μας επιβάλει όπως προηγηθεί η σχετική ενημέρωση από το Υπουργείο Άμυνας, θεσμικά και εντός των αρμοδίων οργάνων, που σε αυτή την περίπτωση είναι η Επιτροπή Άμυνας της Βουλής. Επειδή όμως η υπευθυνότητά μας δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως άλλοθι και να τυγχάνει εκμετάλλευσης για να δρομολογούνται διαδικασίες που κρίνουμε ότι είναι επικίνδυνες για τον τόπο, οφείλουμε να διατυπώσουμε και δημόσια μία σειρά από ερωτηματικά, στο μέτρο που επιτρέπει η προσοχή που επιβάλλει η εθνική ασφάλεια:
· Τα συμπεράσματα της σημερινής μελέτης για την αναδιοργάνωση της Εθνικής Φρουράς συγκρούονται με τα συμπεράσματα προηγούμενων ανάλογων μελετών και με προηγούμενες τοποθετήσεις ανώτατων στελεχών του ΓΕΕΦ;
· Ζητήθηκαν οι απόψεις (γραπτώς ή προφορικώς) των Διοικητών των Σχηματισμών και Διοικητών Μονάδων;
· Κλήθηκαν εξωυπηρεσιακοί εμπειρογνώμονες για να υποστηρίξουν τη σχετική μελέτη;
· Αληθεύει ότι μειώθηκε ήδη σε τεράστιο ποσοστό η δύναμη της εφεδρείας και της εθνοφυλακής;
· Αληθεύει ότι ήδη παραδόθηκαν και τέθηκαν σε αχρησία τεράστιες ποσότητες ατομικού οπλισμού;
· Αληθεύει ότι χαμηλώνει η οροφή της πλήρους στελέχωσης των μονάδων επηρεάζοντας αρνητικά τη συνολική δύναμη της Εθνικής Φρουράς και λειτουργώντας ως μαθηματική αλχημεία σχετικά με τον υπολογισμό της πληρότητας των Μονάδων;
· Υπάρχει η πιθανότητα αριθμός επαγγελματικών στελεχών της Εθνικής φρουράς να κριθούν ως πλεονάζοντα ή να επηρεαστούν αρνητικά οι προοπτικές ανέλιξής τους;
· Έχει υπολογιστεί το συνολικό κόστος της αναδιοργάνωσης σε εγκαταστάσεις, σε εξοπλισμούς και σε ανθρώπινο δυναμικό;
· Αληθεύει ότι προγραμματίζεται η κατάργηση πολύ μεγάλου αριθμού φυλακίων και φυλασσόμενων σημείων στη γραμμή αντιπαράταξης;
· Ισχύει το ότι η όλη μελέτη και το διαμορφωθέν σχέδιο για την αναδιοργάνωση βασίζονται στην καταχρηστική ανάγνωση της προεκλογικής δέσμευσης του Προέδρου Χριστόφια η οποία αφορούσε, κατά λέξη, «μελέτη του ενδεχομένου μείωσης της θητείας από τους 25 στους 19 μήνες» και όχι αναδιαμόρφωση, συρρίκνωση και ευνουχισμό της Εθνικής Φρουράς ώστε να είναι δυνατή η μείωση της θητείας, για να είναι «και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος»;
· Αληθεύει ότι ενώ μονάδες διαλύονται άμεσα και συμπτύσσονται με άλλες, με αλλαγή των επιχειρησιακών αναγκών τους, δεν υπάρχει πρόνοια για αγορά των απαραίτητων νέων οπλικών συστημάτων μέσα στα επόμενα χρόνια;
· Αληθεύει ότι ήδη άρχισε να εφαρμόζεται η διαδικασία της αναδιοργάνωσης πριν καν κατατεθεί το ολοκληρωμένο σχέδιο στο Υπουργικό Συμβούλιο;
Και αυτά αποτελούν μόνο ένα μικρό δείγμα από τους προβληματισμούς μας. Δυστυχώς, αυτά τα ερωτήματα όπως και πάρα πολλά άλλα τα οποία επρόκειτο να τεθούν αρμοδίως και όταν δινόταν η δυνατότητα, δεν κατέστη δυνατό να απαντηθούν έγκαιρα και αναλυτικά. Αυτό είναι προφανές μέσα από τη διαχρονική εξέλιξη του θέματος κατά τους τελευταίους μήνες, ενώ οι τελικές αποφάσεις δρομολογούνται εντός των ημερών.
Στις 20 Μαρτίου 2008, ο Υπουργός Άμυνας κατά την εθιμοτυπική συνάντησή του με την Επιτροπή Άμυνας αναφέρθηκε στην πρόθεση της Κυβέρνησης για αναδιάρθρωση της Εθνικής Φρουράς. Στις 2 Μαΐου 2008, ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Άμυνας με επιστολή του προς την Επιτροπή σχετικά με το οργανόγραμμα της Εθνικής Φρουράς ανέφερε ότι δρομολογείται η διαδικασία της αναδιάρθρωσης μέσα από το διορισμό αρμόδιας επιτροπής. Μετά από αίτημα της Επιτροπής Άμυνας για επίσημη ενημέρωση (και όχι με πρωτοβουλία του Υπουργείου Άμυνας), εγγράφηκε θέμα υπό τον τίτλο «Ενημέρωση της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας για τη σκοπούμενη αναδιάρθρωση της Εθνικής Φρουράς». Παράλληλα, για τη διευκόλυνση της διαδικασίας της ενημέρωσης και μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων μου, στις 23 Οκτωβρίου 2008 υπέβαλα γραπτώς έντεκα Ερωτήσεις προς τον αρμόδιο Υπουργό οι οποίες, παρά το ότι έχει διαρρεύσει το διάστημα των τριάντα ημερών που καθορίζει ο Κανονισμός 76 της Βουλής, δεν έχουν ακόμη απαντηθεί.
Δυστυχώς όμως, παρά το ότι το θέμα συμπεριλήφθηκε στην Ημερήσια Διάταξη των συνεδριάσεων της 23 Οκτωβρίου 2008, της 6 Νοεμβρίου 2008, της 13 Νοεμβρίου 2008 και της 27 Νοεμβρίου 2008 δεν κατέστη ποτέ δυνατό να συζητηθεί σε βάθος, με μόνη εξαίρεση τη σχετική παρουσίαση από πλευράς Υπουργείου Άμυνας και ΓΕΕΦ στις 6 Νοεμβρίου, χωρίς να δοθεί η δυνατότητα για διευκρινιστικές ερωτήσεις από τα μέλη της Επιτροπής. Την 1η Δεκεμβρίου 2008 απέστειλα επιστολή προς τον Πρόεδρο της Επιτροπής Άμυνας με κοινοποίηση στα μέλη της, τον οποίο καλούσα να ορίσει άμεσα (και πριν από την κατάθεση του σχεδίου της αναδιάρθρωσης στο Υπουργικό Συμβούλιο) έκτακτη συνεδρίαση της Επιτροπής με μοναδικό θέμα συζήτησης την αναδιοργάνωση της Εθνικής Φρουράς, όπου θα δινόταν η δυνατότητα στα μέλη της Επιτροπής να ασχοληθούν εξαντλητικά με το θέμα ώστε να λάβουν πραγματική γνώση της κατάστασης και να εκφράσουν απόψεις. Ενώ η ειδική συνεδρίαση της Επιτροπής ορίστηκε για την 12 Δεκεμβρίου 2008 με την παρουσία του Υπουργού Άμυνας και της ηγεσίας του ΓΕΕΦ, ο Υπουργός κατέθεσε το τελικό σχέδιο για την αναδιάρθρωση ενώπιον του Υπουργικού Συμβουλίου δύο ημέρες προηγουμένως στις 10 Δεκεμβρίου 2008, και την ίδια ημέρα δημοσιεύθηκε σε εφημερίδα (Πολίτης 10/12/2008) περίληψη του σχεδίου πολύ αναλυτικότερη και πολύ πιο ενημερωμένη από τη σχετική γνώση που έλαβαν τα μέλη της Επιτροπής.
Αν και σε συνεδρίαση της Επιτροπής μετά από την παρουσίαση της 6 Νοεμβρίου 2008, ο Υπουργός Άμυνας δεσμεύτηκε ότι πριν καταθέσει το σχέδιο στο Υπουργικό Συμβούλιο θα το παρουσιάσει στην ολοκληρωμένη του μορφή στην Επιτροπή Άμυνας για να ακούσει τις απόψεις των μελών της, δεν το έπραξε. Μάλιστα, αυτή η μεταστροφή του Υπουργού Άμυνας ανακοινώθηκε δημόσια από το ραδιοσταθμό Άστρα, διά του αρμόδιου Βουλευτή του ΑΚΕΛ (02/12/2008) ο οποίος προανήγγειλε την κατάθεση του σχεδίου στο Υπουργικό Συμβούλιο και προσέθεσε ότι ο Υπουργός δεν χρειάζεται και δεν πρόκειται να ενημερώσει σχετικά την Επιτροπή Άμυνας, αφού η έως τώρα ενημέρωση κρίνεται ως ικανοποιητική και δεν τίθεται θέμα νομοθετικής έγκρισης. Ιδιαίτερα για το θέμα της νομοθετικής ρύθμισης σημειώνω ότι προηγούμενη Κυβέρνηση μείωσε τη στρατιωτική θητεία στους 25 από τους 26 μήνες μέσα από την κατάθεση νομοσχεδίου, ενώ για τη μείωση της στρατιωτικής θητείας (που στο τέλος της ημέρας φαίνεται να είναι αυτή η ταμπακιέρα) μέσω απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου χρειάζεται πολύ δημιουργική και ιδιότυπη ανάγνωση του Συντάγματος.
Ωστόσο, κατά τη συνεδρίαση της 12 Δεκεμβρίου 2008 όπου ο Υπουργός Άμυνας και η ηγεσία του ΓΕΕΦ κλήθηκαν να ενημερώσουν για την εξέλιξη της διαδικασίας διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρχε καμία πραγματική διάθεση για αναλυτική ενημέρωση των μελών της Επιτροπής, εφόσον λήφθηκαν ήδη οι αποφάσεις σε επίπεδο Υπουργείου Άμυνας, διαρκούσης της συζήτησης σε κοινοβουλευτικό επίπεδο. Συγκεκριμένα δε, αναφέρθηκε ότι ούτως ή άλλως τα μέλη της Επιτροπής δεν θα μπορούσαν σε καμία περίπτωση να «αφομοιώσουν» το περιεχόμενο του σχεδίου για την αναδιοργάνωση που κατατέθηκε ήδη στο Υπουργικό Συμβούλιο. Επιπλέον, αναφέρθηκε ότι ακόμη και εάν γινόταν κάποια ενημέρωση, οι απόψεις των μελών της Επιτροπής δεν επρόκειτο να ληφθούν υπόψη. Χαρακτηριστικά, σε ερώτηση μέλους της Επιτροπής για το εάν θα μπορούσαν τα μέλη να αποστείλουν τις απόψεις του γραπτώς προς το Υπουργείο για να μελετηθούν, η απάντηση ήταν άμεση και αρνητική.
Έτσι, η Επιτροπή Άμυνας, επισημαίνοντας ότι δεν διεκδικεί σε καμία περίπτωση συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων της εκτελεστικής εξουσίας, πλειοψηφικά αποφάσισε να καταγγείλει τη στάση του Υπουργείου Άμυνας,. Απαιτεί όμως σε βάθος ενημέρωση για αυτό το κρίσιμης σημασίας θέμα και διεκδικεί τη δυνατότητα της έκφρασης απόψεων πριν από τη λήψη αποφάσεων για την εξασφάλιση των αναγκαίων ευρύτατων πολιτικών, κοινοβουλευτικών και εθνικών συναινέσεων. Η σημερινή κατάσταση οδηγεί στην έκφραση των έντονων επιφυλάξεών μας για τις δρομολογούμενες αποφάσεις και στην αμφιβολία μας για τη διασφάλιση του αξιόμαχου της Εθνικής Φρουράς. Και σε καμία περίπτωση δεν θα δεχθούμε την ανάληψη συνυπευθυνότητας για μία επισφαλή εξέλιξη στη διαμόρφωση της οποίας δεν μας επιτράπηκε να συμμετάσχουμε με ουσιαστικό τρόπο. Η Κυβέρνηση οφείλει να γνωρίζει ότι η άρνηση της προσπάθειας προσέγγισης των μέγιστων δυνατών συναινέσεων, συγκεντρώνει την πλήρη ευθύνη για την όποια καλή ή κακή εξέλιξη αυτής της διαδικασίας αποκλειστικά στην ιδία.
Το Δημοκρατικό Κόμμα, παρά τη σαφή διαφωνία του με τις εξελίξεις στο θέμα της αναδιοργάνωσης της Εθνικής Φρουράς, δεν προτίθεται να καταψηφίσει τον Προϋπολογισμό του Υπουργείου Άμυνας. Αυτό εξάλλου επιβάλλει η υπευθυνότητα με την οποία ανέκαθεν προσεγγίζαμε τα θέματα που αφορούν αυτό τον ευαίσθητο τομέα. Όμως, η εκτελεστική εξουσία πρέπει να γνωρίζει ότι η Επιτροπή Άμυνας της Βουλής διαθέτει αυξημένο θεσμικό ρόλο στα θέματα της εθνικής ασφάλειας που της ανέθεσε δυνάμει νόμου η Βουλή των Αντιπροσώπων και διαθέτει εκείνους τους μηχανισμούς που θα της επιτρέψουν τον έλεγχο των κυβερνητικών επιλογών. Εμείς ως Δημοκρατικό Κόμμα δηλώνουμε την ετοιμότητά μας για την ενεργοποίηση αυτών των μηχανισμών ελέγχου και για την εξάντληση του αυξημένου ρόλου της Επιτροπής γιατί έτσι επιβάλει η συνείδηση και το καθήκον μας, καθώς και η αποστολή μας.
Κύριε Πρόεδρε,
κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ στο θέμα του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, που σύμφωνα με το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς περιγράφεται ως εξής :
«Το Νοέμβριο του 1993, διακηρύχθηκε από τις Κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου "Το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου", με κύριο χαρακτηριστικό τον καθαρά αμυντικό του χαρακτήρα και στόχο την αποτροπή ή αντιμετώπιση κάθε επιθετικής ενέργειας, εναντίον του ενός ή και των δύο μερών. Με την διακήρυξη του δόγματος, υπογραμμίζεται με έμφαση η δέσμευση της Ελλάδας να θεωρεί ως αιτία πολέμου (casus beli) οποιαδήποτε τουρκική απόπειρα προέλασης στην ελέυθερη Κύπρο. Έτσι στα πλαίσια υλοποίησης του Δόγματος, το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς, έχει οριοθετήσει τους παρακάτω τομείς ανάπτυξής του:
· Ποσοτική και ποιοτική ενίσχυση της Εθνικής Φρουράς.
· Συντονισμό μεταξύ των επιτελείων ΓΕΕΦ και ΓΕΕΘΑ Ελλάδας.
· Διεξαγωγή Κοινών ασκήσεων.
· Δημιουργία κατάλληλων επιχειρησιακών υποδομών.»
Θεωρούμε ότι το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου είναι μία σημαντικότατη παράμετρος της αμυντικής θωράκισης της Κυπριακής Δημοκρατίας και διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο τόσο για την ενδυνάμωση του αισθήματος ασφάλειας των Κυπρίων πολιτών όσο και για την πραγματική επιχειρησιακή ετοιμότητα της Εθνικής Φρουράς. Η διαρκής ενίσχυση του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου είναι υποχρέωση της Κυπριακής Κυβέρνησης και όλες οι πολιτικές δυνάμεις οφείλουν και πρέπει να στηρίζουν κάθε προσπάθεια που είναι προσανατολισμένη προς αυτή την κατεύθυνση.
Το λεκτικό και το περιεχόμενο των σχετικών πρόσφατων δημόσιων δηλώσεων του Υπουργού Άμυνας που αφορούσαν τη διαχρονική εξέλιξη και το μέλλον του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου είναι προβληματικό και αμφιλεγόμενο. Αν και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δήλωσε από την Αθήνα κατά την επίσημη επίσκεψή του ότι το Δόγμα «είναι καθαρό όπως το σιόνι», δυστυχώς, η ουσία των δηλώσεων του Υπουργού επαναλήφθηκε τόσο ενώπιον της Επιτροπής Άμυνας της Βουλής όσο και σε δημόσιες δηλώσεις και συνεντεύξεις του Υπουργού. Έτσι, θεωρούμε ότι ο Υπουργός Άμυνας, ως ο πολιτικός υπεύθυνος της διαχείρισης του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, έχει την υποχρέωση της σαφούς διευκρίνισης της θέσης του. Για το Δημοκρατικό Κόμμα, οι διευκρινίσεις του Υπουργού Άμυνας θα κριθούν ως ικανοποιητικές μόνο εάν υιοθετούν πλήρως το περιεχόμενο του Δόγματος όπως αυτό ορίζεται από το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς όπως αναφέρθηκε προηγουμένως.
Ιδιαίτερα σήμερα, με την τροπή που φαίνεται να λαμβάνει η διαδικασία των διαπραγματεύσεων όπου η άλλη πλευρά επαναλαμβάνει τον χειρότερο εαυτό του παρελθόντος, η διατήρηση των στενών σχέσεων με την Ελλάδα, η ενεργοποίηση των διαδικασιών για ένταξη στο Συνεταιρισμό για την Ειρήνη και η ενίσχυση της άμυνάς μας είναι πάντοτε αναγκαιότατες παράμετροι. Αν και μέσα από την εξέλιξη των συνομιλιών καταρρίπτονται οι προσδοκίες όσων θεωρούσαν ότι εμπόδιο για την καλή πρόοδο και για την επίτευξη λύσης ήταν ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος, δεν θα παρασυρθούμε στην πρόταξη των δικών μας ορθών προβλέψεων για τη σημερινή κατάσταση. Είμαστε βέβαιοι ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είχε οποιεσδήποτε ψευδαισθήσεις ή ευσεβοποθισμούς για τη στάση του Τουρκοκύπριου ηγέτη, αφού εδώ και κάποια χρόνια δήλωσε ότι «[ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ] πρόδωσε τον εαυτό του, έχει αρνηθεί τις αρχές του κόμματός του και τις αρχές της αριστεράς κι έχει μεταπηδήσει στους εθνικιστικούς κύκλους της τουρκοκυπριακής κοινότητας και της Άγκυρας και έχει μετακινηθεί κατά 180 μοίρες από τις προοδευτικές και μετριοπαθείς θέσεις που εξέφραζε» (Χαραυγή, 17/11/2006), για να επαναλάβει πρόσφατα ότι διαπιστώνει «πολιτική μεταμόρφωση της πολιτικής φιλοσοφίας [του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ]» (Πολίτης, 27/11/2008). Όμως ο Πρόεδρος Χριστόφιας είναι Πρόεδρος περισσότερο τυχερός από τον προκάτοχό του, αφού έχει στο πλευρό του δυνάμεις που τον στηρίζουν για να είναι σθεναρός και διεκδικητικός αντί να έχει απέναντί του κύκλους που να τον καλούν να είναι περισσότερο υποχωρητικός.
Κύριε Πρόεδρε,
κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Το Δημοκρατικό Κόμμα, θα υπερψηφίσει τον κρατικό Προϋπολογισμό του 2009 και δεσμεύεται ότι θα είναι παρών παρακολουθώντας και συμμετέχοντας εποικοδομητικά στην εφαρμογή του. Είναι καθήκον μας να εργαστούμε και να συνεργαστούμε για τη συνέχιση της καλής πορείας της οικονομίας μας και για την περαιτέρω ευημερία της κοινωνίας μας, αφού αυτό οφείλουμε να πράξουμε ανταποκρινόμενοι στις προσδοκίες των Κυπρίων πολιτών που ελπίζουν σε ένα καλύτερο μέλλον το οποίο επιδιώκουν μέσα από την καθημερινή εργασία και τη νομιμοφροσύνη τους. Το Δημοκρατικό Κόμμα διαχρονικά εξέφραζε αυτούς τους πόθους των Κυπρίων πολιτών και έτσι θα συνεχίσει να πράττει και στο μέλλον.
16/12/07
Ομιλία στα πλαίσια της συζήτησης για τον Κρατικό Προϋπολογισμό του έτους 2008
Κύριε Πρόεδρε,
Έντιμοι Υπουργοί,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Ο Προϋπολογισμός που έχουμε ενώπιόν μας ως ο πέμπτος που κατατίθεται από την Κυβέρνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου, πρέπει να κριθεί με τα υψηλότερα ποιοτικά κριτήρια. Μετά από ένα ουσιαστικό διάστημα διακυβέρνησης, κάθε Κυβέρνηση κρίνεται για το εάν διαθέτει τα πολιτικά αποθέματα και τις δημιουργικές δυνατότητες που να της επιτρέπουν να οικοδομήσει την πολιτεία που οραματίζονται όσοι τη συναποτελούν. Κρίνεται κατά πόσον δημιούργησε τις προϋποθέσεις για αισιόδοξο βλέμμα προς το μέλλον με οικονομικό προγραμματισμό που να γεννά ελπίδα για τους πολίτες του σήμερα και για τις γενιές του αύριο. Και αυτή η Κυβέρνηση, μέσα στην πενταετία που διανύσαμε μπόρεσε να ξανακαταστήσει εύφορη την καμένη γη που παρέλαβε. Μπόρεσε να μετατρέψει σε καρποφόρα μία περιοχή που κατέστη άγονη από την αλόγιστη εκμετάλλευση, από το απρογραμμάτιστο ξόδεμα και από την ανικανότητα διαχείρισης των τέως κυβερνώντων.
Η Κυβέρνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου, η Κυβέρνηση της Αλλαγής, κλήθηκε από τον Κυπριακό λαό να αναλάβει το πηδάλιο της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ώρες δύσκολες για τον τόπο, τόσο σε σχέση με την Εθνική μας Υπόθεση όσο και σε σχέση με την εσωτερική διακυβέρνηση. Η απαλλαγή από την Κυβέρνηση του Συναγερμού κρίθηκε από τον Κυπριακό Λαό απαραίτητη κυρίως λόγω της απαίτησης της κοινωνίας για φυγή προς τα εμπρός. Η Κυβέρνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου ήταν γέννημα των καιρών και θρέμμα της ανάγκης για επανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς την πολιτεία τους. Και θέτοντας αυτή την ανάγκη ως πρωταρχικό στόχο ανταποκρίθηκε στις υποχρεώσεις της.
Σήμερα δεν κρίνεται μόνο ο Προϋπολογισμός που κατατίθεται από την Κυβέρνηση αλλά κρίνεται παράλληλα και η συνολική οικονομική πολιτική που εφαρμόστηκε την τελευταία πενταετία δίνοντας τη δυνατότητα για ανόρθωση της οικονομικής κατάστασης της χώρας. Κρίνεται η πορεία η οποία οδήγησε την Κυπριακή Δημοκρατία στο σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στη Ζώνη του Ευρώ. Κρίνεται η ασφαλής πορεία προς την αξιοπιστία του κράτους έναντι του πολίτη. Κρίνεται η ικανότητα διοίκησης της Κυπριακής Δημοκρατίας που ως προϊόν των διαχρονικών θυσιών του Κυπριακού Λαού πρέπει μόνο να προοδεύει, να ευημερεί και να βελτιώνεται.
Ο σωστός πολιτικοοικονομικός προγραμματισμός της Κυβέρνησης εκφράζεται μέσω της συνεπούς οικοδόμησης του κρατικού προϋπολογισμού στη βάση του Αναθεωρημένου Προγράμματος Σύγκλισης 2006 – 2010, του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και του Εθνικού Μεταρρυθμιστικού Προγράμματος για τη Στρατηγική της Λισσαβόνας. Η τήρηση των στόχων που τίθενται ως προτεραιότητες για επίτευξη των δημοσιονομικών επιδιώξεων είναι μία προσπάθεια για την οποία απαιτείται διαρκής στοχοπροσήλωση αλλά και πολιτική βούληση με γνώμονα το μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο εθνικό συμφέρον. Και ο συνεπής οικονομικός προγραμματισμός χωρίς ξεσπάσματα και παρασπονδίες είναι η μοναδική οδός για ώριμη διαχείριση των οικονομικών του Λαού και των γενεών που θα ακολουθήσουν.
Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, η Κυβέρνηση αξιοποιεί με κριτήρια πολιτικής ιεράρχησης και κοινωνικής ευαισθησίας τα περιθώρια ανακατανομής των δαπανών μεταξύ των Υπουργείων. Η αύξηση των δαπανών προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις δηλεί τις πολιτικές προτεραιότητες της Κυβέρνησης που εκτείνονται στους τομείς της Παιδείας, της Υγείας, της Κοινωνικής Προστασίας, της Οδικής Ασφάλειας και της Ενέργειας. Αυτοί οι πέντε κεντρικοί τομείς ενδιαφέροντος τονίζουν τον ανθρωποκεντρικό προσανατολισμό του κυβερνητικού προγραμματισμού και τη διαρκή έγνοια για την προσωπική ευημερία των πολιτών. Η επένδυση στη βελτίωση της ποιότητας της καθημερινότητας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις προοπτικές ανάπτυξης του τομέα της Οικονομίας και της χώρας γενικότερα αφού ο κάθε πολίτης αποτελεί τόσο ατομικά όσο και σε συνεργασία με τους συμπολίτες του την κινητήριο δύναμη για την υγιή λειτουργία του Κράτους.
Το τρίπτυχο Σταθερότητα – Ανάπτυξη – Ευημερία συνοψίζει τη φιλοσοφία του Κρατικού Προϋπολογισμού για το 2008. Η οικονομική σταθερότητα καθιστά την Κύπρο περιβάλλον ανταγωνιστικής και ευέλικτης οικονομίας, με θετικό ρυθμό ανάπτυξης και προοπτικές ποιοτικής απασχόλησης για τους πολίτες. Η σταθερή ανάπτυξη είναι απαραίτητο εχέγγυο για την ευημερία των πολιτών και για την κοινωνική πρόοδο, ενώ παράλληλα συμβάλλει στην επίτευξη της μεγαλύτερης δυνατής κοινωνικής συνοχής.
Η μείωση του Δημοσιονομικού Ελλείμματος από το 6.4% στο 1.5%, η μείωση του Δημόσιου Χρέους από το 69.8% στο 65%, η αύξηση του Ρυθμού Ανάπτυξης από το 1.9% στο 4%, και η αύξηση του κατά κεφαλή εισοδήματος σε μονάδες αγοραστικής δύναμης στο 89% του ευρωπαϊκού μέσου όρου από το 75% του 2002, χωρίς να επιβληθεί ούτε μία νέα φορολογία, ούτε ένα επιπλέον βάρος στους πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι επιτεύγματα για τα οποία τόσο εμείς ως στελέχη του ΔΗΚΟ όσο και όλοι μας πρέπει να είμαστε περήφανοι. Επιπλέον, η αύξηση των Κοινωνικών Δαπανών κατά 207% από το 2003, αντιπροσωπεύοντας το 16.5% του ΑΕΠ σε σχέση με 12.4% το 2002, η παροχή πακέτων στοχευμένων μέτρων ύψους πέραν των 250 εκ. ΛΚ, ο υπερδιπλασιασμός των δαπανών για την Παιδεία και το ότι από το 2008 δύο στους τρείς Κύπριους δεν θα πληρώνουν πλέον φόρο εισοδήματος, είναι απτές αποδείξεις για τη δυνατότητα συνύπαρξης της δημοσιονομικής εξυγίανσης με το κοινωνικό κράτος.
Ωστόσο, παρά την ουσιαστική αύξηση του συνόλου των κοινωνικών παροχών κατά 109% σε σχέση με το 2002, δηλαδή από 239 εκ. ΛΚ σε 500 εκ. ΛΚ, η μέριμνα για ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού δεν είναι μονοσήμαντη και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αναγνωστεί ως τέτοια. Η άνοδος του Βιοτικού Επιπέδου των πολιτών της Δημοκρατίας αφορά το σύνολο της κοινωνίας και αποτελεί το εισιτήριο για έξοδο από τη φτώχια για τα κατώτερα οικονομικά στρώματα. Επιπλέον, οι έμμεσου τύπου παροχές, όπως η επέκταση του αφορολόγητου εισοδήματος, ενισχύουν δομικά τις ασθενέστερες οικονομικά τάξεις και αυξάνουν τις οικονομικές τους δυνατότητες. Έτσι, παρά τη διαρκή αύξηση των κοινωνικών παροχών, όραμά μας είναι μία κοινωνία στην οποία οι πολίτες δεν θα έχουν την ανάγκη κανενός είδους παροχών, αλλά θα μπορούν να λειτουργήσουν αξιοπρεπώς με την αξιοποίηση των εισοδημάτων τους που θα τους παρέχουν τη δυνατότητα της άνετης συντήρησης και εξέλιξης.
Η υλοποίηση αυτού του οράματος επιτυγχάνεται μέσα από την παράλληλη προσέγγιση δύο πεδίων: της εκπλήρωσης των δημοσιονομικών στόχων και της επίτευξης της οικονομικής/κοινωνικής προόδου. Απλούστερα, μέσα από την ευημερία τόσο των αριθμών όσο και των ανθρώπων. Η κεντρώα φιλοσοφία της Κυβέρνησης και ιδιαίτερα του Υπουργείου Οικονομικών, δίνει τη δυνατότητα για επιτυχή ανταπόκριση σε αυτό το δύσκολο ζήτημα. Η προσέγγιση της Οικονομίας της χώρας χωρίς νεοφιλελεύθερες, αριστερίστικες ή άλλου τύπου αγκυλώσεις, προστατεύει αφενός από την αριθμολαγνεία και την υποδούλωση στο μεγάλο Κεφάλαιο και αφετέρου προφυλάσσει από λαϊκίστικες άλογες δαπάνες υπό φιλανθρωπικό προσωπείο. Η Κυβέρνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου έχει αποδείξει ότι είναι ένας αξιόπιστος και υπεύθυνος διαχειριστής της Οικονομίας, με ιδεολογικό υπόβαθρο που καθιστά βίωμα την κοινωνική ευαισθησία και την έγνοια για ενίσχυση του κοινωνικού κράτους. Η κοινωνική δημοκρατία που ξεκινήσαμε να κτίζουμε είχε ως απαραίτητη προϋπόθεση το κατ’ αρχήν νοικοκύρεμα της οικονομίας μας. Και το καταφέραμε, και συνεχίζουμε, γιατί έχουμε ακόμη δρόμο να διανύσουμε, γιατί αποδείξαμε ότι μπορούμε.
Πέρα από αυτά όμως, επιθυμώ να αναφερθώ ιδιαιτέρως στον προγραμματισμό των δαπανών για την αμυντική μας θωράκιση. Ζώντας σε μία ημικατεχόμενη και υπό διαρκή απειλή πατρίδα, έχουμε καθήκον να συντηρούμε ένα αξιόμαχο στρατό που να λειτουργεί αποτρεπτικά για τα όποια επεκτατικά σχέδια εξυφαίνονται εις βάρος μας. Προτεραιότητα της Κυβέρνησης ήταν και είναι πάντοτε η διατήρηση ενός σύγχρονου, αξιόμαχου και ευέλικτου στρατού με υψηλό φρόνημα.
Οι τακτικές αμυντικές δαπάνες για το 2008 είναι αυξημένες κατά 5 εκ. ΛΚ σε σχέση με το 2007 για τον τομέα των αναπτυξιακών δαπανών, κατατάσσοντας την Κυπριακή Δημοκρατία ανάμεσα στις πρώτες χώρες του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας σε ποσοστό αμυντικών δαπανών επί του ΑΕΠ. Έμφαση δίνεται στην επένδυση επί του εμψύχου υλικού της Εθνικής Φρουράς, ώστε όσοι τη συναποτελούν να μπορούν να συνεισφέρουν στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους.
Η διαφορά φιλοσοφίας που χαρακτηρίζει την πολιτική της Κυβέρνησης του Τάσσου Παπαδόπουλου στον τομέα των αμυντικών δαπανών σε σχέση με την προηγούμενη διακυβέρνηση είναι διαφορά ουσίας. Για μάς, η Άμυνα του τόπου είναι ένας τομέας ιερός που δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να μετατρέπεται σε θέατρο εξυπηρέτησης μικροκομματικών σκοπιμοτήτων και διπλωματικών πειραματισμών. Είναι ακόμη πρόσφατες οι μνήμες των πολιτών από την πυραυλολογία και τους παλικαρισμούς της Κυβέρνησης Κληρίδη που καταξόδεψε τα χρήματα των Κυπρίων για να παραγγείλει εκτοξευτήρες πυραύλων ως ντεκόρ για προεκλογικά σποτ που ουδέποτε παραλήφθηκαν και ουδέποτε χρησιμοποιήθηκαν. Η ηφαιστιολογία και η δημιουργία τεχνητών κρίσεων στο Κυπριακό με αντικείμενο τον ευαίσθητο τομέα της Άμυνας οδήγησε ασφαλώς σε εξελίξεις στο Εθνικό μας Θέμα οι οποίες όμως γέννησαν το Σχέδιο Ανάν. Και οι μαθητευόμενοι μάγοι που παρουσιάζονται σήμερα ως έμπειροι διπλωμάτες δεν τολμούν καν να αναλάβουν το μερίδιο της ευθύνης που τους αναλογεί, απαξιώντας να δώσουν απαντήσεις στον Κυπριακό Λαό.
Ωστόσο, αν το προεκλογικό πυροτέχνημα του 1998 κόστισε στο Λαό μας 300 εκ. ΛΚ, το προεκλογικό πυροτέχνημα του 2008, που αφορά τη μείωση της στρατιωτικής θητείας, είναι μικρότερου οικονομικού κόστους αλλά υψηλού εθνικού κινδύνου. Πρόκειται για ξαναζεσταμένο φαγητό το οποίο αναμασά ο Δημοκρατικός Συναγερμός και σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση, διεκδικώντας μία χούφτα ψήφους, συμπαρασύροντας και το ΑΚΕΛ που ως ουραγός πλειοδοτεί επίσης για μείωση της στρατιωτικής θητείας, πλήττοντας καίρια το ηθικό των παιδιών της Εθνικής Φρουράς. Η ανάγκη περιφρούρησης της γραμμής αντιπαράταξης και επάνδρωσης των φυλακίων με αξιόμαχους εθνοφρουρούς υποτιμάται και τους μεταφέρεται το μήνυμα ότι η παρουσία τους δεν είναι απαραίτητη, λέγοντας ότι μπορούν να βγάζουν σκοπιά οι κάμερες, δημιουργώντας έτσι ρήγμα στην πειθαρχημένη άσκηση των καθηκόντων τους. Το καθ’ ύλην αρμόδιο Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς απορρίπτει την πρόταση για μείωση της στρατιωτικής θητείας ως αναντίστοιχη με τις αμυντικές επιχειρησιακές ανάγκες της χώρας μας, αλλά ο υποψήφιος του ΔΗΣΥ επιμένει να μοιράζει υποσχέσεις για άμεση απόλυση των μισών εθνοφρουρών άμα τη εκλογή του αδιαφορώντας για τη γνώμη των ειδικών και παρουσιάζεται έτοιμος να μετατρέψει την Κύπρο σε ανοχύρωτη πολιτεία, έρμαιο στις ορέξεις του οποιουδήποτε, λαμβάνοντας υπόψη οικονομικούς αντί στρατιωτικούς όρους.
Παράλληλα, σημειώνεται ένα οξύμωρο σχήμα, που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Κατηγορείται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ότι θέλει λύση σε βάθος χρόνου και ότι αποτελεί εμπόδιο για την πρόοδο του διαλόγου με την άλλη πλευρά. Κατηγορείται ακόμη ότι εδραιώνει τη διχοτόμηση. Οι ίδιοι που τον κατηγορούν δηλώνουν ότι μπορούν να λύσουν το Κυπριακό σε μερικούς μήνες. Ταυτόχρονα όμως καταθέτουν δέσμευση για πρόσληψη χιλιάδων μονίμων στρατιωτικών στελεχών για να δημιουργήσουν ένα μόνιμο μισθοφορικό στρατό. Δημιουργείται μέσα από αυτά η εύλογη απορία: Αν η αντιπολίτευση συλλαμβάνεται να είναι ασυνεπής στις διακηρύξεις της φάσκοντας και αντιφάσκοντας αναλόγως θεματικής και ακροατηρίου, πώς θα είναι συνεπής ως Κυβέρνηση όταν εκτός από το να μιλά θα πρέπει κιόλας να πράττει;
Στον αντίποδα της εισήγησης για αποδυνάμωση και απονεύρωση της Εθνικής Φρουράς βρίσκεται η δική μας πρόταση που έγινε νόμος με στόχο την πάταξη του φαινομένου της φυγοστρατίας. Με την ψήφιση της νομοθεσίας για την εναλλακτική θητεία μειώθηκαν κατά 50% οι αιτήσεις για αναστολή λόγω επίκλησης ψυχολογικών προβλημάτων στη σειρά κατάταξης 2007Β ΕΣΣΟ. Δημιουργήσαμε ένα δίκαιο και λειτουργικό νομικό πλαίσιο με το οποίο οι έχοντες πραγματικά προβλήματα θα απαλλάσσονται της θητείας χωρίς να περιθωριοποιούνται, οι προφασιζόμενοι λόγους και αφορμές για αποφυγή της στράτευσης δεν θα ευεργετούνται και οι κανονικώς υπηρετούντες τη θητεία τους δεν θα θυματοποιούνται. Ειδοποιός διαφορά, λοιπόν, ανάμεσα στις δικές μας προτεραιότητες και τις διακηρύξεις της αντιπολίτευσης είναι το ότι εμείς θεωρούμε τους νέους μας άξιους και ικανούς, με διάθεση να υπηρετήσουν την πατρίδα τους όσο αυτή απειλείται, ενώ αυτοί θεωρούν ότι οι νέοι αναζητούν διαφυγή από την αγγαρεία της υπηρεσίας προς την πατρίδα και τις εύκολες διεξόδους από το καθήκον.
Κύριε Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Στην οικοδόμηση του κυβερνητικού έργου της πενταετίας το Δημοκρατικό Κόμμα είχε ρόλο πρωταγωνιστικό. Στηρίξαμε την Κυβέρνηση, στελεχώσαμε την Κυβέρνηση και κρίναμε εποικοδομητικά την Κυβέρνηση. Αλλά σε αυτή την πορεία δεν ήμασταν μόνοι. Όλες οι δυνάμεις που στήριξαν την εκλογή του Τάσσου Παπαδόπουλου και ιδιαίτερα η ΕΔΕΚ και το ΑΚΕΛ εργάστηκαν σκληρά για την επίτευξη του μεγαλύτερου μέρους των Προγραμματικών Στόχων που θέσαμε το 2003. Ωστόσο σήμερα, κάποιοι από τους συνεργάτες μας επιλέγουν την εγκατάλειψη του μετώπου των Δημοκρατικών Δυνάμεων διαλέγοντας δρόμους μοναχικούς.
Είναι αυτονόητο ότι το δικαίωμα του κάθε πολιτικού σχηματισμού να διεκδικεί αυτόνομα την εξουσία εξυπακούεται. Είναι ακόμη αυτονόητο το δικαίωμα του κάθε κόμματος να επιλέγει τις συνεργασίες του με τα δικά του κριτήρια. Δεν κρίνεται σε καμία περίπτωση το δικαίωμα της επιλογής αυτό καθ’ εαυτό, αλλά αντικείμενο διαρκούς πολιτικής κριτικής είναι το διακύβευμα της όποιας επιλογής.
Η τριμερής συνεργασία ανάμεσα στο ΔΗΚΟ, το ΑΚΕΛ και την ΕΔΕΚ δεν ήταν σε καμία περίπτωση απλώς μία συμφωνία των ηγεσιών των τριών κομμάτων, ούτε ο χώρος υλοποίησής της περιορίστηκε στη συνεννόηση των συμμετεχόντων στο Υπουργικό Συμβούλιο. Δεν ήταν ένας εκλογικός μηχανισμός φτιαγμένος για να κερδίζει εκλογές, ούτε πλατφόρμα για να ανεβάζει σε θέσεις και αξιώματα κομματικά στελέχη. Η συνεργασία των τριών δυνάμεων ήταν απαίτηση της πλειοψηφίας των πολιτών και λειτούργησε σε πολλαπλά επίπεδα της κοινωνίας, όπου υπήρχε έντονη η διάθεση για Αλλαγή και απαλλαγή από συντηρητικές νοοτροπίες του παρελθόντος.
Τα αποτελέσματα της συνεργασίας των δυνάμεων της Αλλαγής είναι ορατά στην κυπριακή κοινωνία και είναι καταγεγραμμένα από τους εταίρους της συνεργασίας, ο μεγαλύτερος εκ των οποίων διαπίστωνε, διαβάζω τα δικά τους τα λόγια, ότι «η κυβέρνηση έδωσε δείγματα γραφής που καταδεικνύουν μια διαφορετική νοοτροπία και προσέγγιση στα κοινωνικοοικονομικά πράγματα του τόπου, στο νοικοκύρεμα της δημόσιας ζωής, στην προώθηση της αξιοκρατίας και της χρηστής διοίκησης», προσθέτοντας ότι στη συνεργασία «υπάρχει ειλικρίνεια και αμοιβαίος σεβασμός» που πρέπει συνεχώς να ενισχύονται «για το καλό του τόπου και του λαού»[1].
Στο πρόσφατο παρελθόν, η ηγεσία του ΑΚΕΛ μας παρέδιδε μαθήματα συμπολίτευσης. Διακήρυττε ότι «ως ΑΚΕΛ δεν είμαστε διατεθειμένοι να ανεχτούμε φαινόμενα λαϊκισμού και δημαγωγίας όταν στελέχη από Κόμματα της συμπολίτευσης με τον πιο εύκολο τρόπο ασκούν κριτική στην κυβέρνηση και συνταυτίζονται ουσιαστικά με την ισοπεδωτική αντιπολίτευση του Συναγερμού»[2]. Σήμερα όμως, οι ίδιοι που μας κατηγορούσαν ότι δεν χειροκροτούμε αρκετά δυνατά την Κυβέρνηση, ξεπερνούν και τον ίδιο το Συναγερμό ως προς τη διάθεσή τους για αντιπολιτευτικό μηδενισμό.
Η ηγεσία του ΑΚΕΛ επιδίδεται σήμερα σε αυτό που σε ανύποπτο χρόνο χαρακτήριζε ως «ισοπεδωτική αντιπολίτευση», αλλά η τάση για ισοπέδωση γενικεύεται και εκτείνεται ως συνολική στάση έναντι της διαφορετικής άποψης. Οι Κύπριοι πολίτες είναι ελεύθεροι να ψηφίσουν ό,τι τους επιβάλει η συνείδησή τους και έχουν την υποχρέωση να πράξουν ό,τι τους καθοδηγεί ο πατριωτισμός τους. Εμείς στο ΔΗΚΟ έτσι ξέρουμε να εκφραζόμαστε και έτσι αντιλαμβανόμαστε τη λειτουργία των Κομμάτων: όχι ως κλειστά κλαμπ που στερούν το δικαίωμα της έκφρασης αλλά ως χώρους ελεύθερης σκέψης και συλλογικού προβληματισμού.
Σήμερα παρατηρείται μία ενδιαφέρουσα εναρμόνιση των εκπροσώπων του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ αφού έχουν επικρατήσει και στα δύο Κόμματα εκείνες οι τάσεις που παραδοσιακά διακρίνονταν από την υποχωρητική νοοτροπία του καλού παιδιού, οπότε η παραγωγή θέσεων που χαρακτηρίζονται από παρόμοιες μέχρι όμοιες είναι απολύτως φυσιολογική εξέλιξη. Τα προβεβλημένα στελέχη της πάλαι ποτέ πλατφόρμας του «ΝΑΙ» έχουν παρεισφρήσει στα επιτελεία τόσο του Ιωάννη Κασουλίδη όσο και του Δημήτρη Χριστόφια με ρόλους πρωταγωνιστικούς και καθοδηγητικούς. Παράλληλα, οι υγιείς αγωνιστικές φωνές στον ΔΗΣΥ και στο ΑΚΕΛ παραμένουν περιθωριοποιημένες και επιλέγουν τη σιωπή της αξιοπρέπειας.
Παράδειγμα της ταύτισης απόψεων των δύο υποψηφίων Προέδρων είναι πρόσφατες συνεντεύξεις τους[3] όπου σε ερώτηση σχετικά με τους χειρισμούς που θα κάνουν στο εθνικό μας θέμα μετά από ενδεχόμενη εκλογή τους, προτάσσουν και οι δύο το διακαή τους πόθο για συνάντηση με τον κατοχικό ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Ο μεν Κασουλίδης αναφέρει: «Την επόμενη μέρα της δικής μου εκλογής θα πάω πρώτα να συναντηθώ με τον Ταλάτ, πριν αναλάβω την προεδρία του κράτους, σαν εκλελεγμένος Πρόεδρος». Ο δε Χριστόφιας επαναλαμβάνει και επαυξάνει: «Εγώ δεν έχω πρόβλημα να συναντηθώ με τον Ταλάτ. Αν θέλετε, ως εκλεγμένος Πρόεδρος δεν αποκλείω συνάντηση ακόμη και χωρίς ημερήσια διάταξη». Δηλαδή και οι δύο μετατρέπουν σε θέση τη ψευδαίσθηση ότι το Κυπριακό υπάρχει ως πρόβλημα λόγω της επιμονής του Τάσσου Παπαδόπουλου για καλή προετοιμασία των συνομιλιών μέσω της εφαρμογής της συμφωνίας της 8ης Ιουλίου. Και σε αντιδιαστολή προτείνουν άνευ όρων συνομιλίες, χωρίς προετοιμασία και χωρίς καθορισμένο περιεχόμενο. Είναι παγκοίνως αντιληπτό ότι εάν η λύση, η όποια λύση, είναι αυτοσκοπός, δεν θα πάρει περισσότερο από μια σύντομη συνάντηση η συνομολόγησή της. Η τουρκική πλευρά σε ένα διάλογο χωρίς σωστή προετοιμασία θα επαναφέρει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων το περιεχόμενο του Σχεδίου Ανάν. Μήπως ο κ. Κασουλίδης αν είναι Πρόεδρος θα το δεχτεί ως έχει και ο κ. Χριστόφιας θα ζητήσει κάποιες μικρές αλλαγές, όπως έπρατταν το 2004;
Είναι σαφές ότι οι προεδρικές εκλογές του ερχόμενου Φεβρουαρίου δεν φέρνουν αντιμέτωπους υποψηφίους ως πρόσωπα, αλλά φιλοσοφίες χειρισμού της εθνικής μας υπόθεσης. Οι επιλογές δεν είναι τρείς αλλά μόνο δύο: από τη μια η σθεναρή διεκδίκηση μίας καλύτερης λύσης και από την άλλη το έλλειμμα αγωνιστικότητας και αντιστάσεων. Το ΔΗΚΟ ήταν πάντα συνεπές στην επιλογή της πρώτης και ο Τάσσος Παπαδόπουλος είναι ο υποψήφιος που ικανοποιεί τις ανησυχίες του κυπριακού Λαού.
Κύριε Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η έγκριση του Κρατικού Προϋπολογισμού για το έτος 2008 είναι η φυσική εξέλιξη μιας δύσκολης πορείας εξυγίανσης της οικονομίας της χώρας μας, ανόρθωσης του βιοτικού επιπέδου των πολιτών της και διεύρυνσης της κοινωνικής συνοχής. Η Κυβέρνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου πέτυχε την Αλλαγή αφού κατάφερε να δώσει προοπτική ελπίδας και αισιοδοξίας για τους πολίτες της Κύπρου που μπορούν να αισθάνονται πλέον ασφάλεια και σιγουριά για την οικοδόμηση του προσωπικού τους μέλλοντος. Η Κύπρος δεν γυρίζει πίσω στην εποχή των ελλειμμάτων, της έλλειψης σχεδιασμού και της αβεβαιότητας. Η Κύπρος δεν γυρίζει πίσω στην περίοδο της αδιαφορίας και της εξυπηρέτησης των συμφερόντων των λίγων. Η Κύπρος οδεύει προς τις καλύτερες μέρες που δικαιούται ο Λαός της και σε αυτή την πορεία εμείς θα είμαστε παρόντες, συμπαραστάτες και πρωταγωνιστές.
[1] Εισήγηση της Κεντρικής προς το 20ο Συνέδριο του ΑΚΕΛ – 24-27/11/2005
[2] Εισήγηση της Κεντρικής προς το 20ο Συνέδριο του ΑΚΕΛ – 24-27/11/2005
[3] ΣΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής, 2 Δεκ. 2007
Έντιμοι Υπουργοί,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Ο Προϋπολογισμός που έχουμε ενώπιόν μας ως ο πέμπτος που κατατίθεται από την Κυβέρνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου, πρέπει να κριθεί με τα υψηλότερα ποιοτικά κριτήρια. Μετά από ένα ουσιαστικό διάστημα διακυβέρνησης, κάθε Κυβέρνηση κρίνεται για το εάν διαθέτει τα πολιτικά αποθέματα και τις δημιουργικές δυνατότητες που να της επιτρέπουν να οικοδομήσει την πολιτεία που οραματίζονται όσοι τη συναποτελούν. Κρίνεται κατά πόσον δημιούργησε τις προϋποθέσεις για αισιόδοξο βλέμμα προς το μέλλον με οικονομικό προγραμματισμό που να γεννά ελπίδα για τους πολίτες του σήμερα και για τις γενιές του αύριο. Και αυτή η Κυβέρνηση, μέσα στην πενταετία που διανύσαμε μπόρεσε να ξανακαταστήσει εύφορη την καμένη γη που παρέλαβε. Μπόρεσε να μετατρέψει σε καρποφόρα μία περιοχή που κατέστη άγονη από την αλόγιστη εκμετάλλευση, από το απρογραμμάτιστο ξόδεμα και από την ανικανότητα διαχείρισης των τέως κυβερνώντων.
Η Κυβέρνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου, η Κυβέρνηση της Αλλαγής, κλήθηκε από τον Κυπριακό λαό να αναλάβει το πηδάλιο της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ώρες δύσκολες για τον τόπο, τόσο σε σχέση με την Εθνική μας Υπόθεση όσο και σε σχέση με την εσωτερική διακυβέρνηση. Η απαλλαγή από την Κυβέρνηση του Συναγερμού κρίθηκε από τον Κυπριακό Λαό απαραίτητη κυρίως λόγω της απαίτησης της κοινωνίας για φυγή προς τα εμπρός. Η Κυβέρνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου ήταν γέννημα των καιρών και θρέμμα της ανάγκης για επανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς την πολιτεία τους. Και θέτοντας αυτή την ανάγκη ως πρωταρχικό στόχο ανταποκρίθηκε στις υποχρεώσεις της.
Σήμερα δεν κρίνεται μόνο ο Προϋπολογισμός που κατατίθεται από την Κυβέρνηση αλλά κρίνεται παράλληλα και η συνολική οικονομική πολιτική που εφαρμόστηκε την τελευταία πενταετία δίνοντας τη δυνατότητα για ανόρθωση της οικονομικής κατάστασης της χώρας. Κρίνεται η πορεία η οποία οδήγησε την Κυπριακή Δημοκρατία στο σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στη Ζώνη του Ευρώ. Κρίνεται η ασφαλής πορεία προς την αξιοπιστία του κράτους έναντι του πολίτη. Κρίνεται η ικανότητα διοίκησης της Κυπριακής Δημοκρατίας που ως προϊόν των διαχρονικών θυσιών του Κυπριακού Λαού πρέπει μόνο να προοδεύει, να ευημερεί και να βελτιώνεται.
Ο σωστός πολιτικοοικονομικός προγραμματισμός της Κυβέρνησης εκφράζεται μέσω της συνεπούς οικοδόμησης του κρατικού προϋπολογισμού στη βάση του Αναθεωρημένου Προγράμματος Σύγκλισης 2006 – 2010, του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και του Εθνικού Μεταρρυθμιστικού Προγράμματος για τη Στρατηγική της Λισσαβόνας. Η τήρηση των στόχων που τίθενται ως προτεραιότητες για επίτευξη των δημοσιονομικών επιδιώξεων είναι μία προσπάθεια για την οποία απαιτείται διαρκής στοχοπροσήλωση αλλά και πολιτική βούληση με γνώμονα το μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο εθνικό συμφέρον. Και ο συνεπής οικονομικός προγραμματισμός χωρίς ξεσπάσματα και παρασπονδίες είναι η μοναδική οδός για ώριμη διαχείριση των οικονομικών του Λαού και των γενεών που θα ακολουθήσουν.
Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, η Κυβέρνηση αξιοποιεί με κριτήρια πολιτικής ιεράρχησης και κοινωνικής ευαισθησίας τα περιθώρια ανακατανομής των δαπανών μεταξύ των Υπουργείων. Η αύξηση των δαπανών προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις δηλεί τις πολιτικές προτεραιότητες της Κυβέρνησης που εκτείνονται στους τομείς της Παιδείας, της Υγείας, της Κοινωνικής Προστασίας, της Οδικής Ασφάλειας και της Ενέργειας. Αυτοί οι πέντε κεντρικοί τομείς ενδιαφέροντος τονίζουν τον ανθρωποκεντρικό προσανατολισμό του κυβερνητικού προγραμματισμού και τη διαρκή έγνοια για την προσωπική ευημερία των πολιτών. Η επένδυση στη βελτίωση της ποιότητας της καθημερινότητας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις προοπτικές ανάπτυξης του τομέα της Οικονομίας και της χώρας γενικότερα αφού ο κάθε πολίτης αποτελεί τόσο ατομικά όσο και σε συνεργασία με τους συμπολίτες του την κινητήριο δύναμη για την υγιή λειτουργία του Κράτους.
Το τρίπτυχο Σταθερότητα – Ανάπτυξη – Ευημερία συνοψίζει τη φιλοσοφία του Κρατικού Προϋπολογισμού για το 2008. Η οικονομική σταθερότητα καθιστά την Κύπρο περιβάλλον ανταγωνιστικής και ευέλικτης οικονομίας, με θετικό ρυθμό ανάπτυξης και προοπτικές ποιοτικής απασχόλησης για τους πολίτες. Η σταθερή ανάπτυξη είναι απαραίτητο εχέγγυο για την ευημερία των πολιτών και για την κοινωνική πρόοδο, ενώ παράλληλα συμβάλλει στην επίτευξη της μεγαλύτερης δυνατής κοινωνικής συνοχής.
Η μείωση του Δημοσιονομικού Ελλείμματος από το 6.4% στο 1.5%, η μείωση του Δημόσιου Χρέους από το 69.8% στο 65%, η αύξηση του Ρυθμού Ανάπτυξης από το 1.9% στο 4%, και η αύξηση του κατά κεφαλή εισοδήματος σε μονάδες αγοραστικής δύναμης στο 89% του ευρωπαϊκού μέσου όρου από το 75% του 2002, χωρίς να επιβληθεί ούτε μία νέα φορολογία, ούτε ένα επιπλέον βάρος στους πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι επιτεύγματα για τα οποία τόσο εμείς ως στελέχη του ΔΗΚΟ όσο και όλοι μας πρέπει να είμαστε περήφανοι. Επιπλέον, η αύξηση των Κοινωνικών Δαπανών κατά 207% από το 2003, αντιπροσωπεύοντας το 16.5% του ΑΕΠ σε σχέση με 12.4% το 2002, η παροχή πακέτων στοχευμένων μέτρων ύψους πέραν των 250 εκ. ΛΚ, ο υπερδιπλασιασμός των δαπανών για την Παιδεία και το ότι από το 2008 δύο στους τρείς Κύπριους δεν θα πληρώνουν πλέον φόρο εισοδήματος, είναι απτές αποδείξεις για τη δυνατότητα συνύπαρξης της δημοσιονομικής εξυγίανσης με το κοινωνικό κράτος.
Ωστόσο, παρά την ουσιαστική αύξηση του συνόλου των κοινωνικών παροχών κατά 109% σε σχέση με το 2002, δηλαδή από 239 εκ. ΛΚ σε 500 εκ. ΛΚ, η μέριμνα για ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού δεν είναι μονοσήμαντη και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αναγνωστεί ως τέτοια. Η άνοδος του Βιοτικού Επιπέδου των πολιτών της Δημοκρατίας αφορά το σύνολο της κοινωνίας και αποτελεί το εισιτήριο για έξοδο από τη φτώχια για τα κατώτερα οικονομικά στρώματα. Επιπλέον, οι έμμεσου τύπου παροχές, όπως η επέκταση του αφορολόγητου εισοδήματος, ενισχύουν δομικά τις ασθενέστερες οικονομικά τάξεις και αυξάνουν τις οικονομικές τους δυνατότητες. Έτσι, παρά τη διαρκή αύξηση των κοινωνικών παροχών, όραμά μας είναι μία κοινωνία στην οποία οι πολίτες δεν θα έχουν την ανάγκη κανενός είδους παροχών, αλλά θα μπορούν να λειτουργήσουν αξιοπρεπώς με την αξιοποίηση των εισοδημάτων τους που θα τους παρέχουν τη δυνατότητα της άνετης συντήρησης και εξέλιξης.
Η υλοποίηση αυτού του οράματος επιτυγχάνεται μέσα από την παράλληλη προσέγγιση δύο πεδίων: της εκπλήρωσης των δημοσιονομικών στόχων και της επίτευξης της οικονομικής/κοινωνικής προόδου. Απλούστερα, μέσα από την ευημερία τόσο των αριθμών όσο και των ανθρώπων. Η κεντρώα φιλοσοφία της Κυβέρνησης και ιδιαίτερα του Υπουργείου Οικονομικών, δίνει τη δυνατότητα για επιτυχή ανταπόκριση σε αυτό το δύσκολο ζήτημα. Η προσέγγιση της Οικονομίας της χώρας χωρίς νεοφιλελεύθερες, αριστερίστικες ή άλλου τύπου αγκυλώσεις, προστατεύει αφενός από την αριθμολαγνεία και την υποδούλωση στο μεγάλο Κεφάλαιο και αφετέρου προφυλάσσει από λαϊκίστικες άλογες δαπάνες υπό φιλανθρωπικό προσωπείο. Η Κυβέρνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου έχει αποδείξει ότι είναι ένας αξιόπιστος και υπεύθυνος διαχειριστής της Οικονομίας, με ιδεολογικό υπόβαθρο που καθιστά βίωμα την κοινωνική ευαισθησία και την έγνοια για ενίσχυση του κοινωνικού κράτους. Η κοινωνική δημοκρατία που ξεκινήσαμε να κτίζουμε είχε ως απαραίτητη προϋπόθεση το κατ’ αρχήν νοικοκύρεμα της οικονομίας μας. Και το καταφέραμε, και συνεχίζουμε, γιατί έχουμε ακόμη δρόμο να διανύσουμε, γιατί αποδείξαμε ότι μπορούμε.
Πέρα από αυτά όμως, επιθυμώ να αναφερθώ ιδιαιτέρως στον προγραμματισμό των δαπανών για την αμυντική μας θωράκιση. Ζώντας σε μία ημικατεχόμενη και υπό διαρκή απειλή πατρίδα, έχουμε καθήκον να συντηρούμε ένα αξιόμαχο στρατό που να λειτουργεί αποτρεπτικά για τα όποια επεκτατικά σχέδια εξυφαίνονται εις βάρος μας. Προτεραιότητα της Κυβέρνησης ήταν και είναι πάντοτε η διατήρηση ενός σύγχρονου, αξιόμαχου και ευέλικτου στρατού με υψηλό φρόνημα.
Οι τακτικές αμυντικές δαπάνες για το 2008 είναι αυξημένες κατά 5 εκ. ΛΚ σε σχέση με το 2007 για τον τομέα των αναπτυξιακών δαπανών, κατατάσσοντας την Κυπριακή Δημοκρατία ανάμεσα στις πρώτες χώρες του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας σε ποσοστό αμυντικών δαπανών επί του ΑΕΠ. Έμφαση δίνεται στην επένδυση επί του εμψύχου υλικού της Εθνικής Φρουράς, ώστε όσοι τη συναποτελούν να μπορούν να συνεισφέρουν στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους.
Η διαφορά φιλοσοφίας που χαρακτηρίζει την πολιτική της Κυβέρνησης του Τάσσου Παπαδόπουλου στον τομέα των αμυντικών δαπανών σε σχέση με την προηγούμενη διακυβέρνηση είναι διαφορά ουσίας. Για μάς, η Άμυνα του τόπου είναι ένας τομέας ιερός που δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να μετατρέπεται σε θέατρο εξυπηρέτησης μικροκομματικών σκοπιμοτήτων και διπλωματικών πειραματισμών. Είναι ακόμη πρόσφατες οι μνήμες των πολιτών από την πυραυλολογία και τους παλικαρισμούς της Κυβέρνησης Κληρίδη που καταξόδεψε τα χρήματα των Κυπρίων για να παραγγείλει εκτοξευτήρες πυραύλων ως ντεκόρ για προεκλογικά σποτ που ουδέποτε παραλήφθηκαν και ουδέποτε χρησιμοποιήθηκαν. Η ηφαιστιολογία και η δημιουργία τεχνητών κρίσεων στο Κυπριακό με αντικείμενο τον ευαίσθητο τομέα της Άμυνας οδήγησε ασφαλώς σε εξελίξεις στο Εθνικό μας Θέμα οι οποίες όμως γέννησαν το Σχέδιο Ανάν. Και οι μαθητευόμενοι μάγοι που παρουσιάζονται σήμερα ως έμπειροι διπλωμάτες δεν τολμούν καν να αναλάβουν το μερίδιο της ευθύνης που τους αναλογεί, απαξιώντας να δώσουν απαντήσεις στον Κυπριακό Λαό.
Ωστόσο, αν το προεκλογικό πυροτέχνημα του 1998 κόστισε στο Λαό μας 300 εκ. ΛΚ, το προεκλογικό πυροτέχνημα του 2008, που αφορά τη μείωση της στρατιωτικής θητείας, είναι μικρότερου οικονομικού κόστους αλλά υψηλού εθνικού κινδύνου. Πρόκειται για ξαναζεσταμένο φαγητό το οποίο αναμασά ο Δημοκρατικός Συναγερμός και σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση, διεκδικώντας μία χούφτα ψήφους, συμπαρασύροντας και το ΑΚΕΛ που ως ουραγός πλειοδοτεί επίσης για μείωση της στρατιωτικής θητείας, πλήττοντας καίρια το ηθικό των παιδιών της Εθνικής Φρουράς. Η ανάγκη περιφρούρησης της γραμμής αντιπαράταξης και επάνδρωσης των φυλακίων με αξιόμαχους εθνοφρουρούς υποτιμάται και τους μεταφέρεται το μήνυμα ότι η παρουσία τους δεν είναι απαραίτητη, λέγοντας ότι μπορούν να βγάζουν σκοπιά οι κάμερες, δημιουργώντας έτσι ρήγμα στην πειθαρχημένη άσκηση των καθηκόντων τους. Το καθ’ ύλην αρμόδιο Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς απορρίπτει την πρόταση για μείωση της στρατιωτικής θητείας ως αναντίστοιχη με τις αμυντικές επιχειρησιακές ανάγκες της χώρας μας, αλλά ο υποψήφιος του ΔΗΣΥ επιμένει να μοιράζει υποσχέσεις για άμεση απόλυση των μισών εθνοφρουρών άμα τη εκλογή του αδιαφορώντας για τη γνώμη των ειδικών και παρουσιάζεται έτοιμος να μετατρέψει την Κύπρο σε ανοχύρωτη πολιτεία, έρμαιο στις ορέξεις του οποιουδήποτε, λαμβάνοντας υπόψη οικονομικούς αντί στρατιωτικούς όρους.
Παράλληλα, σημειώνεται ένα οξύμωρο σχήμα, που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Κατηγορείται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ότι θέλει λύση σε βάθος χρόνου και ότι αποτελεί εμπόδιο για την πρόοδο του διαλόγου με την άλλη πλευρά. Κατηγορείται ακόμη ότι εδραιώνει τη διχοτόμηση. Οι ίδιοι που τον κατηγορούν δηλώνουν ότι μπορούν να λύσουν το Κυπριακό σε μερικούς μήνες. Ταυτόχρονα όμως καταθέτουν δέσμευση για πρόσληψη χιλιάδων μονίμων στρατιωτικών στελεχών για να δημιουργήσουν ένα μόνιμο μισθοφορικό στρατό. Δημιουργείται μέσα από αυτά η εύλογη απορία: Αν η αντιπολίτευση συλλαμβάνεται να είναι ασυνεπής στις διακηρύξεις της φάσκοντας και αντιφάσκοντας αναλόγως θεματικής και ακροατηρίου, πώς θα είναι συνεπής ως Κυβέρνηση όταν εκτός από το να μιλά θα πρέπει κιόλας να πράττει;
Στον αντίποδα της εισήγησης για αποδυνάμωση και απονεύρωση της Εθνικής Φρουράς βρίσκεται η δική μας πρόταση που έγινε νόμος με στόχο την πάταξη του φαινομένου της φυγοστρατίας. Με την ψήφιση της νομοθεσίας για την εναλλακτική θητεία μειώθηκαν κατά 50% οι αιτήσεις για αναστολή λόγω επίκλησης ψυχολογικών προβλημάτων στη σειρά κατάταξης 2007Β ΕΣΣΟ. Δημιουργήσαμε ένα δίκαιο και λειτουργικό νομικό πλαίσιο με το οποίο οι έχοντες πραγματικά προβλήματα θα απαλλάσσονται της θητείας χωρίς να περιθωριοποιούνται, οι προφασιζόμενοι λόγους και αφορμές για αποφυγή της στράτευσης δεν θα ευεργετούνται και οι κανονικώς υπηρετούντες τη θητεία τους δεν θα θυματοποιούνται. Ειδοποιός διαφορά, λοιπόν, ανάμεσα στις δικές μας προτεραιότητες και τις διακηρύξεις της αντιπολίτευσης είναι το ότι εμείς θεωρούμε τους νέους μας άξιους και ικανούς, με διάθεση να υπηρετήσουν την πατρίδα τους όσο αυτή απειλείται, ενώ αυτοί θεωρούν ότι οι νέοι αναζητούν διαφυγή από την αγγαρεία της υπηρεσίας προς την πατρίδα και τις εύκολες διεξόδους από το καθήκον.
Κύριε Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Στην οικοδόμηση του κυβερνητικού έργου της πενταετίας το Δημοκρατικό Κόμμα είχε ρόλο πρωταγωνιστικό. Στηρίξαμε την Κυβέρνηση, στελεχώσαμε την Κυβέρνηση και κρίναμε εποικοδομητικά την Κυβέρνηση. Αλλά σε αυτή την πορεία δεν ήμασταν μόνοι. Όλες οι δυνάμεις που στήριξαν την εκλογή του Τάσσου Παπαδόπουλου και ιδιαίτερα η ΕΔΕΚ και το ΑΚΕΛ εργάστηκαν σκληρά για την επίτευξη του μεγαλύτερου μέρους των Προγραμματικών Στόχων που θέσαμε το 2003. Ωστόσο σήμερα, κάποιοι από τους συνεργάτες μας επιλέγουν την εγκατάλειψη του μετώπου των Δημοκρατικών Δυνάμεων διαλέγοντας δρόμους μοναχικούς.
Είναι αυτονόητο ότι το δικαίωμα του κάθε πολιτικού σχηματισμού να διεκδικεί αυτόνομα την εξουσία εξυπακούεται. Είναι ακόμη αυτονόητο το δικαίωμα του κάθε κόμματος να επιλέγει τις συνεργασίες του με τα δικά του κριτήρια. Δεν κρίνεται σε καμία περίπτωση το δικαίωμα της επιλογής αυτό καθ’ εαυτό, αλλά αντικείμενο διαρκούς πολιτικής κριτικής είναι το διακύβευμα της όποιας επιλογής.
Η τριμερής συνεργασία ανάμεσα στο ΔΗΚΟ, το ΑΚΕΛ και την ΕΔΕΚ δεν ήταν σε καμία περίπτωση απλώς μία συμφωνία των ηγεσιών των τριών κομμάτων, ούτε ο χώρος υλοποίησής της περιορίστηκε στη συνεννόηση των συμμετεχόντων στο Υπουργικό Συμβούλιο. Δεν ήταν ένας εκλογικός μηχανισμός φτιαγμένος για να κερδίζει εκλογές, ούτε πλατφόρμα για να ανεβάζει σε θέσεις και αξιώματα κομματικά στελέχη. Η συνεργασία των τριών δυνάμεων ήταν απαίτηση της πλειοψηφίας των πολιτών και λειτούργησε σε πολλαπλά επίπεδα της κοινωνίας, όπου υπήρχε έντονη η διάθεση για Αλλαγή και απαλλαγή από συντηρητικές νοοτροπίες του παρελθόντος.
Τα αποτελέσματα της συνεργασίας των δυνάμεων της Αλλαγής είναι ορατά στην κυπριακή κοινωνία και είναι καταγεγραμμένα από τους εταίρους της συνεργασίας, ο μεγαλύτερος εκ των οποίων διαπίστωνε, διαβάζω τα δικά τους τα λόγια, ότι «η κυβέρνηση έδωσε δείγματα γραφής που καταδεικνύουν μια διαφορετική νοοτροπία και προσέγγιση στα κοινωνικοοικονομικά πράγματα του τόπου, στο νοικοκύρεμα της δημόσιας ζωής, στην προώθηση της αξιοκρατίας και της χρηστής διοίκησης», προσθέτοντας ότι στη συνεργασία «υπάρχει ειλικρίνεια και αμοιβαίος σεβασμός» που πρέπει συνεχώς να ενισχύονται «για το καλό του τόπου και του λαού»[1].
Στο πρόσφατο παρελθόν, η ηγεσία του ΑΚΕΛ μας παρέδιδε μαθήματα συμπολίτευσης. Διακήρυττε ότι «ως ΑΚΕΛ δεν είμαστε διατεθειμένοι να ανεχτούμε φαινόμενα λαϊκισμού και δημαγωγίας όταν στελέχη από Κόμματα της συμπολίτευσης με τον πιο εύκολο τρόπο ασκούν κριτική στην κυβέρνηση και συνταυτίζονται ουσιαστικά με την ισοπεδωτική αντιπολίτευση του Συναγερμού»[2]. Σήμερα όμως, οι ίδιοι που μας κατηγορούσαν ότι δεν χειροκροτούμε αρκετά δυνατά την Κυβέρνηση, ξεπερνούν και τον ίδιο το Συναγερμό ως προς τη διάθεσή τους για αντιπολιτευτικό μηδενισμό.
Η ηγεσία του ΑΚΕΛ επιδίδεται σήμερα σε αυτό που σε ανύποπτο χρόνο χαρακτήριζε ως «ισοπεδωτική αντιπολίτευση», αλλά η τάση για ισοπέδωση γενικεύεται και εκτείνεται ως συνολική στάση έναντι της διαφορετικής άποψης. Οι Κύπριοι πολίτες είναι ελεύθεροι να ψηφίσουν ό,τι τους επιβάλει η συνείδησή τους και έχουν την υποχρέωση να πράξουν ό,τι τους καθοδηγεί ο πατριωτισμός τους. Εμείς στο ΔΗΚΟ έτσι ξέρουμε να εκφραζόμαστε και έτσι αντιλαμβανόμαστε τη λειτουργία των Κομμάτων: όχι ως κλειστά κλαμπ που στερούν το δικαίωμα της έκφρασης αλλά ως χώρους ελεύθερης σκέψης και συλλογικού προβληματισμού.
Σήμερα παρατηρείται μία ενδιαφέρουσα εναρμόνιση των εκπροσώπων του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ αφού έχουν επικρατήσει και στα δύο Κόμματα εκείνες οι τάσεις που παραδοσιακά διακρίνονταν από την υποχωρητική νοοτροπία του καλού παιδιού, οπότε η παραγωγή θέσεων που χαρακτηρίζονται από παρόμοιες μέχρι όμοιες είναι απολύτως φυσιολογική εξέλιξη. Τα προβεβλημένα στελέχη της πάλαι ποτέ πλατφόρμας του «ΝΑΙ» έχουν παρεισφρήσει στα επιτελεία τόσο του Ιωάννη Κασουλίδη όσο και του Δημήτρη Χριστόφια με ρόλους πρωταγωνιστικούς και καθοδηγητικούς. Παράλληλα, οι υγιείς αγωνιστικές φωνές στον ΔΗΣΥ και στο ΑΚΕΛ παραμένουν περιθωριοποιημένες και επιλέγουν τη σιωπή της αξιοπρέπειας.
Παράδειγμα της ταύτισης απόψεων των δύο υποψηφίων Προέδρων είναι πρόσφατες συνεντεύξεις τους[3] όπου σε ερώτηση σχετικά με τους χειρισμούς που θα κάνουν στο εθνικό μας θέμα μετά από ενδεχόμενη εκλογή τους, προτάσσουν και οι δύο το διακαή τους πόθο για συνάντηση με τον κατοχικό ηγέτη Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Ο μεν Κασουλίδης αναφέρει: «Την επόμενη μέρα της δικής μου εκλογής θα πάω πρώτα να συναντηθώ με τον Ταλάτ, πριν αναλάβω την προεδρία του κράτους, σαν εκλελεγμένος Πρόεδρος». Ο δε Χριστόφιας επαναλαμβάνει και επαυξάνει: «Εγώ δεν έχω πρόβλημα να συναντηθώ με τον Ταλάτ. Αν θέλετε, ως εκλεγμένος Πρόεδρος δεν αποκλείω συνάντηση ακόμη και χωρίς ημερήσια διάταξη». Δηλαδή και οι δύο μετατρέπουν σε θέση τη ψευδαίσθηση ότι το Κυπριακό υπάρχει ως πρόβλημα λόγω της επιμονής του Τάσσου Παπαδόπουλου για καλή προετοιμασία των συνομιλιών μέσω της εφαρμογής της συμφωνίας της 8ης Ιουλίου. Και σε αντιδιαστολή προτείνουν άνευ όρων συνομιλίες, χωρίς προετοιμασία και χωρίς καθορισμένο περιεχόμενο. Είναι παγκοίνως αντιληπτό ότι εάν η λύση, η όποια λύση, είναι αυτοσκοπός, δεν θα πάρει περισσότερο από μια σύντομη συνάντηση η συνομολόγησή της. Η τουρκική πλευρά σε ένα διάλογο χωρίς σωστή προετοιμασία θα επαναφέρει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων το περιεχόμενο του Σχεδίου Ανάν. Μήπως ο κ. Κασουλίδης αν είναι Πρόεδρος θα το δεχτεί ως έχει και ο κ. Χριστόφιας θα ζητήσει κάποιες μικρές αλλαγές, όπως έπρατταν το 2004;
Είναι σαφές ότι οι προεδρικές εκλογές του ερχόμενου Φεβρουαρίου δεν φέρνουν αντιμέτωπους υποψηφίους ως πρόσωπα, αλλά φιλοσοφίες χειρισμού της εθνικής μας υπόθεσης. Οι επιλογές δεν είναι τρείς αλλά μόνο δύο: από τη μια η σθεναρή διεκδίκηση μίας καλύτερης λύσης και από την άλλη το έλλειμμα αγωνιστικότητας και αντιστάσεων. Το ΔΗΚΟ ήταν πάντα συνεπές στην επιλογή της πρώτης και ο Τάσσος Παπαδόπουλος είναι ο υποψήφιος που ικανοποιεί τις ανησυχίες του κυπριακού Λαού.
Κύριε Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η έγκριση του Κρατικού Προϋπολογισμού για το έτος 2008 είναι η φυσική εξέλιξη μιας δύσκολης πορείας εξυγίανσης της οικονομίας της χώρας μας, ανόρθωσης του βιοτικού επιπέδου των πολιτών της και διεύρυνσης της κοινωνικής συνοχής. Η Κυβέρνηση του Τάσσου Παπαδόπουλου πέτυχε την Αλλαγή αφού κατάφερε να δώσει προοπτική ελπίδας και αισιοδοξίας για τους πολίτες της Κύπρου που μπορούν να αισθάνονται πλέον ασφάλεια και σιγουριά για την οικοδόμηση του προσωπικού τους μέλλοντος. Η Κύπρος δεν γυρίζει πίσω στην εποχή των ελλειμμάτων, της έλλειψης σχεδιασμού και της αβεβαιότητας. Η Κύπρος δεν γυρίζει πίσω στην περίοδο της αδιαφορίας και της εξυπηρέτησης των συμφερόντων των λίγων. Η Κύπρος οδεύει προς τις καλύτερες μέρες που δικαιούται ο Λαός της και σε αυτή την πορεία εμείς θα είμαστε παρόντες, συμπαραστάτες και πρωταγωνιστές.
[1] Εισήγηση της Κεντρικής προς το 20ο Συνέδριο του ΑΚΕΛ – 24-27/11/2005
[2] Εισήγηση της Κεντρικής προς το 20ο Συνέδριο του ΑΚΕΛ – 24-27/11/2005
[3] ΣΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής, 2 Δεκ. 2007
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Αναρτήσεις
